Այն, որ պատմական Հայաստանը Նիկոլի աչքի փուշն է, հայտնի էր վաղուց. դեռ նույնիսկ նախքան քաղաքականութամբ գործնականում զբաղվելն էր Նիկոլն իր իրական դեմքն ի ցույց դրել՝ խոնարհվելով ադրբեջանաթուրքական շահերի առջև: Ներկա ժամանալկում Նիկոլն Իլհամի հետ սինքրոն է գործում, բայց ի տարբերություն Նիկոլի, Իլհամը ոչինչ ու ոչ մեկին չի երաշխավորում. նա «Զանգեզուրի միջանցք», այսինքն՝ Սյունիքն է պահանջում՝ սպառնալով գրավել առնվազը Երևանն ու Սևանը: Այսինքն՝ Իլհամն առաջնորդվում է «պատմական Ադրբեջանի» կոնցեպտով այն էլ մի դեպքում, երբ նման երևույթ համաշխարհային պատմությունն ուղղակի չի ճանաչում: Մինչդեռ Նիկոլը հրաժարվում է «Արևմտյան Հայաստան», «Արցախ» ու «Արարատ» եզրերից, Հայոց ցեղասպանությունն ուրանում՝ բացառապես սեփական իշխանությունը պահպանելու համար:
Եթե իսկապես Նիկոլը հայրենասեր է, ու լոկ հանգամանքներն են նրան ստիպել թուրքական թեզեր բարբաջել, ապա նա ունի ելք՝ ուղղակի հրաժարական ներկայացնելու ու իշխանությունը կարող, հայրնեսիրական ուժերին զիջելու: Նույնիսկ հնարավոր է համարվում նրան «հումանիտար միջանցքի» տամադրումը, նույնիսկ դրան են համաձայն շատերը՝ Հայաստանին շանս թողնելու:
Բայց ոչ, Նիկոլը, իհակե, դա չի անի, քանի որ Իլհամից կոնկրետ փող է վերցրել՝ մի քանի միլիարդ դոլարի՝ խոստանալով երկիրը վերածել «Արևմտյան Ադրբեջանի»:
Նյութի աղբյուր՝ https://t.me/armeniainfo11/3682
Կայքում տեղ գտած մտքերն ու տեսակետները հեղինակի սեփականությունն են և կարող են չհամընկնել BlogNews.am-ի խմբագրության տեսակետների հետ:
print
Տպել



