Ասուլիսին ներկա լրագրողներից մեկի հարցին՝ արդյոք հորդորե՞լ է որդուն հրաժարվել բողոքից, Նիկոլը, կլորացնելով աչքերը, հայտարարել է՝ չի հորդորել: «Որովհետև, երբ որ առաջին խոսակցությունը տեղի է ունեցել այդ թեմայի վերաբերյալ, իմ որդին իր փաստարկներով զրկել է ինձ նման խնդրանքով կամ կոչով դիմելու հնարավորությունից: Որովհետև, այսինքն՝ ես Հայաստանում չէի միջադեպի ժամանակ, մինչև վերադարձա, տեսա, որ իրավական ընթացակարգեր են տրվել, և երբ ես նրա հետ զրուցում էի, ինքն ասում էր՝ մեր ամբողջ նպատակը և խնդիրն էն չի՞, որ Հայաստանի Հանրպետությունում իրավական ձևերով լուծվեն հարցերը, բա հիմա ես ո՞նց արձագանքեմ էդ փաստին…»,-իր ու որդու միջև տեղի ունեցած «լուրջ» խոսակցության մանրամասներն է բացահայտել Նիկոլը՝ միաժամանակ հայտնելով, որ Աշոտիկն այլ քայլերի չի դիմել, քանզի իսկապես ընկալելել է 2018-ին տեղի ունեցածի խորհուրդը:

Նիկոլը բացառիկ անբարոյականություն է դրսևորել. մի կողմից՝ իր կերած կեղտերը փաթաթել է Աշոտիկի վզին՝ ինքն իրեն «բանից բեխաբար» հայտարարելով, բայց իրականում հանդիսանալով «աշոծիկ» օպերացիայի իրական հեղինակը, մյուս կողմից՝ սեփական փիառն է արել՝ «նոր Հայաստանը» ներկայացնելով որպես մի երկիր, որտեղ նույիսկ «արքայազները» չեն շրջանցում օրենքը:

Հիմա սա ինչպե՞ս է կոչվում, ի՞նչ անուն կարելի է տալ սրան, կամ ո՞ր էպիտետն է ավելի հարմար՝ բնութագրելու Նիկոլի կեցվածքն ու կապիկությունները: Բա որ Աշոտիկը խորքից է ընկալել հոր հեղինակած արկածախնդրության իմաստը, ինչո՞ւ է քաղաքի կլուբներում ուռում ու դանոս անում, թե՞ հենց դա էր 2018-ին կատարվածի ողջ իմաստը, և Աշոտիկը չի սխալվում: Դե իհարկե, չի սխալվում. է՛լ ինչի՞ մասին կարող էր լինել գործ տվողների, թուրքի ագենտների ու լկտի պատեհապաշտների արկածախնդրությունը, որ մի ամբողջ հայրենիք արժեցավ հայ ժողովրդին:
Կայքում տեղ գտած մտքերն ու տեսակետները հեղինակի սեփականությունն են և կարող են չհամընկնել BlogNews.am-ի խմբագրության տեսակետների հետ:
print Տպել