Հայտարարելով, որ Արցախի խնդիրների լուծման միակ բանաձևը հայաստանյան իշխանությունների հետ համագործակցությունն է, Խաչատրյան Վիգենը մատնանշել է 1997թ.-ը՝ ցույց տալու համար, թե իբր ինչ է լինում, երբ Արցախը հակադրվում է ՀՀ իշխանություններին: Մասնավորապես՝ Վիգենը մատնացույց է արել ներկան՝ հայտարարելով, որ այն, ինչ որ ունենք այսօր, հետևանք է 97թ.-ին Արցախի ցուցաբերած հակադիր կեցվածքի:

Այսինքն ՝ ըստ Վիգենի՝ 2020-ի 44-օրյա պատերզմը չէր լինի, եթե 1997-ին Արցախը դեմ չգնար ՀՀՇ-ական իշխանությանն ու համաձայներ Ադրբեջանի կազմ վերադարձին:

Վիգենը խեղաթյուրել է իրականությունը, քանի որ 1997-ին Արցախի՝ ՀՀ իշխանությունների հետ չհամաձայնելու արդյունքը եղավ դե ֆակտո 42000քկմ-անոց Հայաստանը, իսկ 44-օրյա պատերազմը տեղի ուենցավ Նիկոլի թուլակամության ու թուրքերի հետ հյուսած դավադրութան հետանքով. այն բանակցային ժառանգությունը, որը բաժին էր հասել Նիկոլին նախորդ իշխանություններից, միակ լավագույն լուծումն էր հայ ժողովրդի համար, քանզի ոչ միայն Հայաստանը կպահպաներ իր թափն ու կշիռը, չէր կորցնի դեմքը, այլև Արցախը գոյություն կունենար շատ ավելի լայն սահմաններով, քան ԼՂԻՄ-ն էր:Մինչդեռ այսօր ո՛չ Արցախ կա, ո՛չ էլ, ըստ էության Հայաստան:

Փաստոեն՝ Վիգենը հերթական անգամ փորձ է արել պատերազմի մեղքը բարդել նախկին իշխանությունների վրա՝ նրանց մեղադրելով հայրենասեր լինելու, թուրքի «հա»-ին «չէ» ասելու ունակության համար՝ մի բա, որն այնքան օտար է նրան ու իր շեֆին, որ դժվար է անգամ երևակայել:

Դե Վիգենն ուիշ բան չէր էլ կարող ասել. բա է՛լ ո՞նց լիզի Նիկոլին:
Կայքում տեղ գտած մտքերն ու տեսակետները հեղինակի սեփականությունն են և կարող են չհամընկնել BlogNews.am-ի խմբագրության տեսակետների հետ:
print Տպել