Սովորաբար, երբ հայ զինվորներն են մոլորվում, թշնամին նրանց չի խնայում. քիչ չեն դեպքերը, երբ երբ պայմանավորված նույն եղանակային պայմաններով՝ մեր տղերքն են հայտնվել թշնամու տարածքում՝գերեվարվելով, խոշտանգվելով կամ առնվազը բանտ նետվելով:
Ադրբեջանական բանտերում, ինչպես հայտնի է, կան տասնյակ հայ գերիներ՝ որ ոչ միայն բուն պատերազմի ընթացքում, այլև եռակողմ հայտարարության ընդունումից հետո են գերության մեջ հայտնվել: Նրանց ստույգ թվի վերաբերյալ տարբեր վարկածներ են շրջանառվում, ու եթե Ադրբեջանը խոսում է մոտ երեսուն գերու մասին, ապա հայկական կողմը բարձաձայնում է այդ թվից մի քանի անգամ ավելի մեծ թվի մասին:
Պատերազմի ժամանակ հայկական կողմն էլ է կարողացել թուրք ասկյարներ գերեվարել, սակայն փոխարենն այդ հանգամանքից օգտվելու, Նիկոլի հրամանով գերեվարվածներն անմիջապես տուն են ուղարկվել՝ ադրբեջանցի մայրերին երջանկություն պարգևելու: Մինչդեռ մերոնց խոշտանգել, գազանաբար սպանել ու հոշոտել է թշնամին՝ ցայսօր էլ սեփական բանտերում տանջելով գերեվարվածներին:
Հիմա ՝ հարց՝ արդյոք հնարավոր չէ՞ դիցուք այս դեպքում կատարել գերիների փոխանակություն՝ փոխադարձության սկզբունքով: Ցանկացած նորմալ երկիր ձեռքից շանսը բաց չէր թողնի՝ թեկուզ մեկ-երկու գերի տուն վերադարձնելու:
Կարող եք զուր հույսեր չունենալ. բա Նիկոլն էն տղե՞ն է, որ Իլհամին բարեբար իրեն համարի ու համարձակվի պայման դնել թուրքի առաջ: Ախր ո՞նց դնի, եթե ինքը նրանցից մեկն է, որ չի նեղվում, երբ իրեն թուրք են ասում:
Շուտով Նիկոլը տղերքին մի հատ լավ պատիվ կտա՝ ոչխարով, բանով, հետո նվերներով տուն կուղարկի ու ծպտուն անգամ չի հանի հայ գերիների մասին՝ ադրբեջանցիներին առավել կարծելով. խաղաղության դարաշարջան է, չէ՞, բացում…
Նյութի աղբյուր՝ https://t.me/armeniainfo11/1566
Կայքում տեղ գտած մտքերն ու տեսակետները հեղինակի սեփականությունն են և կարող են չհամընկնել BlogNews.am-ի խմբագրության տեսակետների հետ:
print
Տպել
