Գերիների և անհետ կորածների ծնողները Հանրապետության հապարակում բողոքի ակցիա էին կազմակեպել՝ իշխանություններից պահանջելով մինչև վերջ հետամուտ լինել գերիների վերադարձին, ինչպես նաև ականջի հետև չգցել անհետ կորածներին հայտնաբելու հարցը:

Ինչպես հայտնի է, ընտրություններին, երբ Նիկոլին հարցնում էին գերիների որպիսության մասին կամ ցանկանում իմանալ՝ երբ հնարավոր կլինի նրանց տուն վերադարձնել, Նիկոլը քվե ստանալու դիմաց խոստանում էր շատ կարճ ժամանակահատվածում լուծել խնդիրը: Ավելին՝ իրեն հատուկ ցինիզմով ու դեմագոգիկ տրյուկներով հայտարարում էր, թե գերիները «մեզ կներեն»՝ մի քանի ամիս ավել գերության մեջ մնալու համար՝ երդվելով վարչապետի պաշտոնում մնալու դեպքում քափուքրտինքով հասնել գերիների ու անհետ կորածների խնդրի լուծմանը:

Ի՞նչ ունենք այսօր: Փաստն այն է, որ պետությունը գործնականում դադարել է գերիների խնդրով զբաղվել, ու բացի այստեղ-այնտեղ ինչ-որ ելույթներում հիշատակելուց իշխանությունները նրանց խնդրով է՛լ չեն զբաղվում, մոռացության են տվել ու լծվել լավ կյանքի վայելքին՝ վախվորած շողոքորթելով Իլհամին:

Միչդեռ Իլհամին պետք էր ոչ թե շողոքորթել ու յուրաքանչյուր անգամ շունչ քաշելուց հավաստիացնել, որ արտաշնչում են բացառապես խաղաղ նպատակներով, այլ դատի տալ Ադրբեջանին ու հասնել գերիների հարցի լուծմանը: Բայց երևի Աննայի ընկերուհի Մեհրիբանը, որ զբաղվում է օրգանների վաճառքով, վաղուց մասնատել է հայ գերիների մարմինները՝ օրգանները թանկով ծախելով:

Չգերեվարվածներին ի՞նչ են անում, որ գերիներին ինչ անեն…
Կայքում տեղ գտած մտքերն ու տեսակետները հեղինակի սեփականությունն են և կարող են չհամընկնել BlogNews.am-ի խմբագրության տեսակետների հետ:
print Տպել