168.am-ը գրում է․
«Բարձրագույն կրթության և գիտության մասին» օրենքի նախագիծն ունենալով սեղանին, չեն լուծվում առկա հրատապ խնդիրնեըը, այն է՝ գիտնականի խեղաթյուրված պատկերը, որն ունենք Հայաստանում: Չկա կապ՝ պետության և գիտնականի միջև, չկան պետության կողմից իջեցվող խնդիրներ՝ դեպի Ակադեմիան, գիտությունը և գիտնականը»,- «Մեդիա կենտրոնում հրավիրված քննարկման ժամանակ ասաց Ա. Ալիխանյանի անվան ազգային գիտական լաբորատորիայի աշխատակից, ֆիզիկամաթեմատիկական գիտությունների թեկնածու Հռիփսիմե Մկրտչյանը:
«Գիտուժ» նախաձեռնության անդամ, կրիպտոգրաֆեր, «FIRO» ընկերության համահիմնադիր Արամ Ջիվանյանը, շարունակելով գործընկերոջ խոսքը, նկատեց. «Օրենքը կարդալով՝ տեսնում ենք, որ ոչ մի խնդրի լուծում չի հետապնդում: Կենտրոնացած են կառավարման ձևը փոխելու վրա՝ առանց բովանդակային հստակ խնդիրներ դնելու: Իսկ առաջարկվածն ինչքանով է հիմնավորված և մրցակցային, ոչ մի հիմնավորում, վիճակագրություն, թիվ չկա:
Ունենք Ա Ալիխանյանի անվան Երևանի ֆիզիկայի ինստիտուտը (ԵրՖի), որը կառավարվում է խորհրդով: 10 լավագույն մասնագետներից բաղկացած խորհուրդ, բայց ինչքանո՞վ է էֆեկտիվ գործում այդ խորհուրդը՝ ինստիտուտի խնդիրները լուծելու համար, ուղղակի հետևելով հրապարակային տարբեր քննարկումների՝ այս պահին լավատեսություն չի ներշնչում: Հիմա մենք ինչպե՞ս ենք կազմավորելու 30 ինստիտուտի համար էֆեկտիվ խորհուրդներ:
ՀՀ ԳԱԱ Էկոլոգանոոսֆերային հետազոտությունների կենտրոնի տնօրեն Լիլիթ Սահակյանն էլ նկատեց. «Գաղտնիք չէ, որ մեր գիտական դպրոցները խորհրդային գիտական դպրոցի շարունակությունն են, որ մենք շատ հաճախ խորհրդային ավտոմեքենայից, օրինակ, «Զապորոժեց»-ից, որի մեջ լցնում ենք ոչ լավ վառելիք, վարորդն այդքան լավ կրթված չէ, ուղևորներն էլ չգիտեն՝ ուր են գնում, և ասում ենք՝ իյա՜, այս ինչո՞ւ «Մերսեդես»-ի արագություն ես բացում: Հիմնականում այս դիսբալանսն է: Ոչ մի պետական աշխատողի չեն ասում՝ արդյունք տուր, նոր աշխատավարձ կտանք, չէ՞: Ես չեմ տեսել այլ պետական մարմինների այդպիսի վերլուծություն՝ արդյունքի վրա հիմնված ֆինանսավորում բացելու համար: Այսօր գիտնականներին նույն «Զապորոժեցի» պայմաններում ուզում են, որ ունենան «Մերսեդեսի» արագություն:
Կառավարությունն ասում է՝ մեզ արդյունք տուր, մենք էլ ասում ենք՝ վճարեք, որ արդյունք ունենանք: Գիտնականը պետք է սարք, սարքավորում, ենթակառուցվածք ունենա, որպեսզի «Մերսեդեսի» արագություն բացի: Այսօր շատ պետական կառույցներում ստեղծվում են ՊՈԱԿ-ներ, որոնք անում են այնպիսի գործառույթներ, որը կարող էին, օրինակ, պատվիրել գիտնականներին: Դա, չգիտես ինչու, չեն անում: Գուցե մեր լեզուն տարբե՞ր է իրենց լեզվից, կամ դիսբալա՞նս կա իրենց պահանջի և մեր հնարավորությունների մեջ: Ամեն դեպքում՝ փորձ էլ չի արվում»:
