Գյումրիում ու Փարաքարում արձանագրված արդյունքները, որոնք ՔՊ-ի համար բնավ չեն կարող ուրախալի լինել, ազդելու են երկրի ներքաղաքական կյանքի վրա բավական էական կերպով. թե՛ ընդդիմությունը, թե՛ իշխանություններն անելիք ունեն այն նոր իրողության ֆոնին, որ արձանագրեցին ընտրությունները: Ընդդիմությունն արձանագրեց, որ Նիկոլից բան չի մնացել այլևս, իսկ ՔՊ-ականնների լոպազությունը ոչնչով հիմնավորված չէր: Իշխանություններն էլ արձանագրեցին, որ եթե նոր ընտրություններ լինեն, 2021-ի օրինակով վերարտադրվելու իրենց շանսերը հավասար են լինելու զրոյի, և իշխանության կորուստը փաստացի անխուափելի է լինելու:

Սա Նիկոլի համար էական է ոչ միայն աթոռի պահպանման առումով, այլև արտաքին որոշ ուժերի առաջ իր ստանձնած պարտականությունների կատարման-չկատաման: Նիկոլը, որ հույս ուներ՝ 2026-ին վերարտադրվելուց հետո միայն կյանքի կոչելու թշնամական ծրագրի մնացած մասը, փաստորեն, հայտնվում է ռիսկի տակ, քանի որ տերերը, տեսնելով ներքաղաքական իրավիճակը, կարող են նրան է՛լ ժամանակ չտալ՝ստիպելով արագացնել գործողությունները: Արդյունքում եթե ասենք ողջ Հայաստանի հանձնումը թուրքերին նախատեսված էր 2026-ի ընտրությոներին հաջորդող փուլի համար, ապա ակնհայտ է, որ վերարտադրվելու շանսեր Նիկոլը չունի այլևս, ուստի պետք է մինչև 2026-ն անի այն, ինչի համար բերվել է: Թուրքերն էլ են ուշադրությամբ հետևում ներքաղաքական պրոցեսներին ու հետևություններ անում, իսկ առաջին բանը, որ նրանք անելու են, եզրակացնելն է, որ Նիկոլի ժամանակը փաստացի ավարտվել է, ուստի պետք է շտապել, քանի որ միայն 10000 տարին մեկ են ծնվում Նիկոլի կարգի դավաճանները:
Կայքում տեղ գտած մտքերն ու տեսակետները հեղինակի սեփականությունն են և կարող են չհամընկնել BlogNews.am-ի խմբագրության տեսակետների հետ:
print Տպել