Խոսելով արցախյան հիմնահարցում ՌԴ շահերի մասին ու արձանագրելով, որ ցանկացած գերտերություն հետապնդում է իր շահը կոնֆլիկտային իրավիճակներում, ինչն օրինաչափ է, Սյամոն հայտարարել է. «Մենք՝ կողմերս, ո՞նց ենք ուզում, ո՞նց ենք պատկերացնում: Ա՛յ դրա մասին պետք ա խոսենք: Ես, համենայն դեպս, խոսում եմ Ադրբեջանի հետ դրա մասին»:

Սյամոն երկխոսությա՞ն, թե՞ մենախսութան մեջ է գտնվում: Նա, փաստորեն, հաստատում է, որ ազերիների հետ խոսում է: Եթե խոսում է, ուրեմն հարց է առաջանում՝ ի՞նչ են նրան պատասխանում, պատասպանո՞ւմ են, թե՞ գրողի ծոցն ուղարկում, իսկ ավելի ճիշտ՝ Արցախ՝ «ռազվեդկայի»՝ խաբար-մաբար բերելու:

Սյամոյի հայտարարության էությունը, իհարկիե հասկանլի է. իբր առջարկում է ազերիներին գալ այնպիսի մի հայտարարի, որը կբացառի երրորդ կողմի խառնակչությունն ու մասնակցությունը իբր շտկվելիք հարաբերություններին: Բայց Սյամոն չի կարողանում հասկանալ, որ ազերիները, որոնց գլխավերևում կանգնած են թուրք օսմանները, նպատակ չունի՝ հայերի հետ երկխսություն վարելու. նրանց ընդհանուր նպատակը նախ՝ Կովկաասից ՀՀ-ն ջջնջելն է, հետո՝ նոր ցեղասպանությունը: Այլ նպատակ թուրք-ազերիները չունեն ուղղակի, և եթե Սյամոյին թվում է, թե հայ-ադրբեջանական եղբայրությանը ռուսներն են խանգարում, ապա նա մեծ քաղաքականությունից ոչինչ չի հասկանում:

Սկզբունքորեն այդպես էլ կա. Սյամոն միայն մի հարցում է մասնագիտացած՝ բունկերային սեքսի…
Կայքում տեղ գտած մտքերն ու տեսակետները հեղինակի սեփականությունն են և կարող են չհամընկնել BlogNews.am-ի խմբագրության տեսակետների հետ:
print Տպել