Ջանալով Աշոտիկին դարձնել նրա հոր ուղիղ աղիք մխրճվելու գործիք՝ մարազմատիկ բիձա ՔՊ-ական Ասլանյան Հակոբը հերթական անգամ ի ցույց է դրել այն, թե մինչև ուր կարող է իջնել մարդ արարածը, որքան ստոր կարող է գտնվել: Հայտարարելով, թե չի կարելի ամեն մի մորը հերոսածին կոչել՝ ստոր բիձեն սահմանել է «հերոս» հասկացության իր ընկալումը:«Պատերազմի ժամանակ մեկը հերոսաբար կռվում է, մյուսը՝ «հերոսաբար» փախնում կամ թալանում: Չէր կարելի բոլորին հերոսածին կոչել, որպեսզի այդ բառը չարժեքազրկվեր»,-հայտարարել է Նիկոլի կղանքը:

Ասլանյան Հակոբի ասածը ո՞րն է, մի՞թե այն, որ իրենց կյանքը շատ հաճախ կամավորաբար զոհած ջահել տղերքը, որոնց ծնողներն այսօր իրենց արդարացի բողոքի ձայնն են բարձրացրել ընդդեմ թուրք ագենտների, հերոսներ չեն: Իհարկե, չի կարելի ամեն մեկին հերոս կոչել.եթե կարելի լիներ, Ասլանան Հակոբը, որ իբր մարտական ուղի է անցել, այսօր հերոս կհամարվեր, այլ ոչ թե ազգադավ սրիկա: Կոնկրետ տիկին Գայանեի որդին ժամկետային է եղել ու թուրքի դեմ պայքարում զոհվել է, մինչդեռ եթե «աշոծիկ» լիներ, հիմա քաղաքի կլուբներում ուռելիս կլիներ կամ գործ տալիս: Հիմա նման տղաների մայրերը հերոսածին չե՞ն, թե՞ Հակոբյան Աննան է հերոսածին, որ Սյամոյի հետ բունկերներում քեֆ անելով՝ հանձնեց Արցախը թուրքին…

Հակոբի հերոսը մի անուն ունի՝ Նիկոլ. չլիներ այդ անթրաշը, հիմա ո՞ւր կլիներ Ասլանյան Հակոբը:
Կայքում տեղ գտած մտքերն ու տեսակետները հեղինակի սեփականությունն են և կարող են չհամընկնել BlogNews.am-ի խմբագրության տեսակետների հետ:
print Տպել