Իրեն ուղղված ուղիղ հարցին, թե Հայաստանը ՀԱՊԿ-ին պայմանագրի ո՞ր կետով է դիմել, 2-րդ, թե՞ 4-րդ, Եղոյան Արմանը ցրել է թեման՝ առաջարկելով հարցն ուղղել ԱԽ-ին: «Դա էական չէ. կան միջազգային կառույցներ, որ առանց դիմելու էլ են արձագանքում: Միջազգային հարաբերությունները շահերի մասին են, ոչ թե կետերի: Միջազգային դերակատարները ցանկացած իրավիճակի արձագանքում են ըստ իրենց շահերի, ոչ թե ըստ դասագրքային կանոնների: Դուք գիտեք, որ Ադրբեջանը ռազմավարական դաշնակից է ՀԱՊԿ անդամ գրեթե բոլոր երկրների հետ»,-ասել է Եղոյան Արմանը:

ՀԱՊԿ դիմել-չդիմելու մասին հայտնի պատմոթյունը, փաստորեն, կրկնվում է, ու չնայած Զասը շուտով Հայաստանում կլինի, սակայն Եղոյան Արմանը չգիտի կամ չի ցանկանում ասել՝ ՀՀ-ն որ կետով է դիմել ՀԱՊԿ-ին՝ փոխարենը նախընտրելով ի ցույց դնել աշխարհաքաղականության մասին իր «գիտելիքներն» ու «Ամերիկա բացահայտել»:

Ինչպես հայտնի է, 44-օրյա պատերազմի ժամանակ Հայաստանը դիմել էր ՀԱՊԿ-ին 2-րդ կետով, որն ավելի շուտ խորհրդակցական, քան պրակտիկ նշանակություն ուներ, և որի արդյունքը բոլորիս աչքի առաջ է:

Հիմա Հայաստանն է դարձել «բոքսի տանձիկ», բայց այդպես էլ հնարավոր չի լինում պարզել՝ ինչ է պետք ակնկալել. իշխանությունները «յոթը կողպեքի» տակ են պահում ՀԱՊԿ-ին դիմելու նյուանսները, ինչը, իհարկե, հարցեր է առացնում՝ կապված թե՛ իշխանությունների ադեկվատության, թե՛ գուցե նաև հենց ՀԱՊԿ-ի հետ, բայց առաջին հերթին, իհարկե, Եղոյան Արմանի:
Կայքում տեղ գտած մտքերն ու տեսակետները հեղինակի սեփականությունն են և կարող են չհամընկնել BlogNews.am-ի խմբագրության տեսակետների հետ:
print Տպել