Tert.am-ը գրում է.
Բանակցային գործի մասնագետ, կոնֆլիկտաբան Արթուր Մարտիրոսյանի խոսքով՝ հայ-ռուսական հարաբերություններում պետք է լինեն մշակված հիմունքներ այն մասին, որ մենք չենք անի մի բան, որը կարող է վնասել Ռուսաստանին և ակնկալում ենք, որ Ռուսաստանն էլ չի անի մի բան, որը կարող է վնասել Հայաստանին: Նա Tert.am-ի հետ զրույցում իր տպավորությունները ներկայացրեց կառավարության 100 օրվա գործունեության մասին՝ արտաքին քաղաքականության մասով և կատարեց իր դիտարկումները հայ-ռուսական հարաբերություններում առկա խնդիրների և դրանց լուծման հնարավորությունների մասին։
-Պարո՛ն Մարտիրոսյան, հիմա փորձագետները՝ յուրաքանչյուրն իր ոլորտի մասով, փորձում են վերլուծել կառավարության գործունեության 100-ը օրերը, գնահատել դրանց արդյունավետությունը: Եթե խոսենք արտաքին քաղաքականության մասին, ի՞նչ կարող ենք արձանագրել:
-Իհարկե, արտաքին քաղաքականության մասով փորձ է արվում ոչինչ չփոխել: Այդ մասին հայտարարություններ էլ արվել են: Բայց շարունակել նույնը այնքան էլ հեշտ չէ, քանի որ աշխարհն է փոխվում: Եթե շարունակենք նույնն անել, երբ աշխարհում փոփոխություններ են տեղի ունենում, երբ սրվում են Արևմուտք-Ռուսաստան հարաբերությունները, արդյունքի չենք հասնի: Պետք է ճկուն լինել, հասկանալ, թե ինչ սցենարներ են հնարավոր, եթե այդ հարաբերություներում առկա լարվածությունը շարունակական լինի:
Ի վերջո, փոփոխություն, արտաքին քաղաքականության մեջ այս հարյուր օրերին չեղավ, միայն թիմը փոխվեց: Նորը ավելի ցածր վստահության կապիտալ ունի Ռուսաստանի հետ. կամ չէին ճանաչում նոր իշխանություններին, կամ էլ չէին վստահում: Ես չէի ասի, որ կա երկու երկրների հարաբերություններում ճգնաժամ, բայց կասեի, որ եղել են վրիպումներ, ոչ կոորդինացված աշխատանք Ռուսաստանի հետ հարաբերություններում: Որպեսզի հիմա անվստահություն չլինի, պետք է ինչ-որ քայլ անել:
-Ռուսաստանի կողմից անվստահության ֆոնին էլ նախատեսվում է Փաշինյան-Պուտին երրորդ հանդիպումը: Ձեր տպավորությամբ վիճահարույց հարցերը քննարկելու համա՞ր են հանդիպում, թե՞ օրակարգում այլ հարցեր կան:
-Որոշ հարցեր ճշտելու կարիք ունեն, դրա համար են հանդիպում: Պետք է ճշտեն իրենց ենթադրությունները, երևի փորձեն նաև հրատապ խնդիրներ լուծել: Բայց հիմնականում պետք է ասել, անվստահության խնդիրը լուծելու համար է հանդիպումը: Կարող ենք, իհարկե, ասել՝ չվստահելը Ռուսաստանի խնդիրն է, բայց եթե նա քո գործընկերն է, միայն իր խնդիրը չէ:
Չնայած ռուսական կողմը չէր ասում այդ մասին, բայց ի սկզբանե պարզ էր՝ որոնք էին իրենց համար կարևոր մտահոգությունները՝ հայաստանյան զարգացումների հետ կապված: Հայաստանի երկրորդ նախագահին դատարան բերելը, ձերբակալելը, պարզ էր, որ անհանգստացնելու էր Պուտինին. Նա չէր ցանկանա, որ դրա պրոեկցիան լիներ նաև Ռուսաստանում: Հայկական կողմը պետք է հասկանար, որ նման մտահոգություններ կարող էր ունենալ Ռուսաստանը: Ի՞նչ անել այդ դեպքում: Ես չեմ ասում, որ Հայաստանը պետք է զիջեր իր սուվերենության իրավունքը, Ռուսաստանի հետ հարաբերությունների համար զոհաբերի հանցագործներին դատաստանի առջև կագնեցնելը: Ո՛չ: Ես ասում եմ՝ պետք է ավելի զգույշ վարվել, պետք է մտածված քայլեր արվեին, ոչ թե էմոցիաների հետևից ընկնել: Պետք է ճշտումներ անել հարաբերություններում: Երկու կողմն էլ պետք է հասկանան, թե ինչպես պետք է շարունակեն հարաբերությունները զարգացնել՝ չհարվածելով նույնիսկ չբացահայտված շահերին: Պարզ էր, որ իրենց համար անհանգստացնող էր, որ նախկին նախագահին բերում են դատարան:
-Ներկայիս իշխանությունները՝ ի դեմս վարչապետ Նիկոլ Փաշինյանի, ամեն կերպ վստահեցնում են, որ Ռուսաստանի հետ հարաբերություններում անլուծելի խնդիրներ չկան, կան վիճահարույց հարցեր, որոնք կարող են լուծվել: Վարչապետն անգամ հավաստիացնում է, որ Ռուսաստանի հետ մեր հարաբերություններն ավելի են լավանալու: Ըստ Ձեզ՝ մեր գործընկերոջը հավատ ներշնչո՞ւմ են նման հայտարարությունները:
-Վստահությունը դու ձեռք չես բերում խոստումներով, հայտարարություններ անելով: Վստահությունը ձեռք է բերվում գործնական դաշտում: Ռուսներն այս խոսքերին ի պատասխան հարցնում են՝ ի՞նչ քայլեր են արվում վստահությունը ձեռք բերելու համար: Ես ինքս էլ տեղյակ չեմ, թե ինչ քայլեր են արվում դրա համար: Տեսել եմ մեկնաբանություններ, որ որպես քայլ Նիկոլ Փաշինյանի օգնականի պաշտոնից ազատվելն էր դիտարկվում, որը արևմտամետ էր: Բայց ես չեմ կարծում, որ դա այն քայլն էր, որ վստահություն կարող էր առաջացնել, հարաբերություններ բերել ավելի բարձր մակարդակի: Վստահություն կարող է լինել այն դեպքում, եթե քո գործողությունները միայն քո շահերից չեն բխում, քո գործընկերոջ շահերից էլ են բխում:
Ամբողջական հոդվածը կարող եք կարդալ այստեղ
