1in.am-ը գրում է․
«Առաջին լրատվական»-ը զրուցել է Կասպիական համագործակցության ինստիտուտի գլխավոր տնօրեն, քաղաքական վերլուծաբան Սերգեյ Միխեևի հետ:
- Ինչպե՞ս եք գնահատում Գյումրիում տիրող իրավիճակը, հուզումները, Մոսկվայի արձագանքը:
- Դա ողբերգական պատահականություն է: Այն որ դա դրամա է՝ հասկանալի է, բայց եթե այդ մարդը մեղավոր է, ապա պետք է պատասխան տա օրենքի ողջ խստությամբ: Կարծում եմ, որ ռուսական օրենքներով նրան սպառնում է ցմահ ազատազրկում ամենադաժան պայմաններում և միայն այն պատճառով, որ մեզ մոտ մարատորիում է մահապատժի դեմ: Այլ հարց է, որ դա շատ տարօրինակ կերպով տեղի է ունեցել հենց այն ժամանակ, երբ Հայաստանի ու Ռուսաստանի համար ամենաանհարմար պահն էր՝ Հայաստանը ստորագրել էր ԵՏՄ անցամակցության պայմանագիրը: Գուցե դա պատահականություն է, այդ պատահականությունն էլ ծայրահեղ տհաճ է, բայց մյուս կողմից՝ դրանից ինչ-որ եզրակացություններ անել՝ իբր թե Հայաստանը չմտներ ԵՏՄ, առնվազն սպեկուլյացիա է:
Եթե դիտարկենք նմանատիպ միջադեպերով պատմությունները, ապա կարող ենք ասել, որ ժամանակ առ ժամանակ նույն ԱՄՆ տարբեր երկրներում գտնվող ռազմաբազաներում նման դեպքեր լինում են: Դա թե՛ քրեական հանցագործություն է, թե՛ սպանություն և շատ ուրիշ բաներ: Նման դեպքերում ԱՄՆ-ը միանգամից տարհանում է իր զինծառայողներին, և նրանք խուսափում են պատասխանատվությունից: Ես կարծում եմ ՝ Ռուսաստանի դեպքում նա պատասխանատվությունից չի խուսափի, վստահ եմ, որ եթե ինչ-որ բանում մեղավոր է, ապա պետք է կրի ամենադաժան պատիժը: Եվ դա լիովին ճիշտ կլինի: Իսկ այդ թեմայի շուրջ սպեկուլյացիաներն ու դա քաղաքական ոլորտ տեղափոխելը ոմանք անում են ուղղակի զգացմունքներից ելնելով: Գուցե դա ներելի է նրանց՝ հատկապես նրանց, ովքեր զոհեր են ունեցել, բայց եթե նման եզրակացություններ են անում վերլուծաբաններն ու քաղաքական գործիչները, դա առնվազն սպեկուլյացիա է:
- Ակտիվիստների և ցուցարարների միակ պահանջն էր՝ կասկածյալին հանձնել հայկական արդարադատությանը և հայկական կողմին: Ի՞նչ եք կարծում՝ հնարավո՞ր է, որ երկու երկրների իշխանությունները կարողանան կոմպրոմիսի գալ:
- Այստեղ կոմպրոմիսի հնարավոր չէ գալ, քանի որ նա պետք է հանձնվի կա՛մ ռուսական արդարադատությանը, կամ էլ Հայաստանին. այստեղ համաձայնություն չի կարող լինել: Իմ կարծիքով՝ պետք է այնպիսի որոշում կայացվի, որը համապատասխանի օրենքին:
- Բայց հանցագործությունն իրականացվել է Հայաստանի տարածքում:
- Դա Հայաստանի և Ռուսաստանի միջև համաձայնագրի հարց է, այդ հարցը պետք է լուծեն իրավաբանները: Եթե դա համապատասխանում է այն օրենքներին ու համաձայնագրերին, որոնք կան երկու երկրների միջև, ապա պետք է հանձնվի, եթե չի համապատասխանում, ուրեմն չպետք է հանձնվի: Կարծում եմ, որ այստեղ պետք է հստակ հետևեն իրավական մասին, հակառակ դեպքում, եթե ամեն անգամ ինչ-որ միջադեպի համար բացառություն արվի, էլ ի՞նչ իմաստ կունենա:
Ենթադրենք՝ նրան հանձնեն հայկական կողմին, բացառություն անեն, նրան տանեն հրապարակ, քարեր նետեն վրան… Բայց ո՞րն է դրա իմաստը: Իրականում այդ պահանջները տեղ ունեն միայն այն դեպքում, եթե հայկական կողմը չի վստահում ռուսական կողմին և համարում է, որ Պերմյակովը կխուսափի պատասխանատվությունից: Այդ դեպքում տվյալ պահանջը հիմնավորված կլինի, եթե, օրինակ, հայկական կողմը մտածում է, որ ռուսական կողմը նրան հիմա կթաքցնի, իսկ հետո ազատ կարձակի ու չի պատժի, կամ էլ պայմանական պատիժ կտա: Այդ կասկածների դեպքում նման պահանջներն իմաստ ունեն, իսկ մնացած դեպքերում ես այդ ամենի մեջ մեծ իմաստ չեմ տեսնում: Այսինքն՝ եթե դուք ուզում եք նրա նկատմամբ արտադատարանական հաշվեհարդար տեսնել, ապա դա լրիվ այլ պատմություն է: Կամ էլ եթե խոսքը դատական որոշման մասին է, ապա կարծում եմ, որ այս պահին ոչ մի հիմք չկա չվստահելու ռուսական արդարադատությանը:
Ես վստահ եմ, որ Պերմայկովը առավելագույնս խիստ պատիժ կստանա, որին նա արժանի է: Եթե ամեն ինչ այնպես է եղել, ինչպես հիմա է նկարագրվում, ապա ես կարծում եմ, որ նրան ամենադաժան պայմաններում մահապատիժ է սպառնում: Ես այնքան չեմ հասկանում Ռուսաստանի և Հայաստանի միջև եղած համաձայնագրերից, որպեսզի կոնկրետ ասեմ՝ նրան պետք է հանձնել թե ոչ, բայց ամեն ինչ պետք է իրականացվի եղած համաձայնագրերին համապատասխան:
- Իսկ ինչպե՞ս եք գնահատում նման զինվորների, ժամկետային զինծառայողների ներկայությունը արտերկրում գտնվող ռուսական ռազմակայանում:
- Դուք այնպես եք ասում, կարծես ամեն օր նման դեպք է տեղի ունենում: Նայեք միջազգային փորձը, ամերիկյան ռազմակայաններում հանցագործություններ իրականացնում են ամեն տարի, և ամենից հաճախ ամերիկացիները այդ զինվորիներին տանում են Միացյալ Նահանգներ, և նրանք ոչ մի պատասխանատվություն չեն կրում: Վերջերս տեղի ունեցած օրինակներից մեկն այն է, որ Ղրղըզստանում ամերիկյան ռազմակայանում ամերիկացի դիրքապահը ավտոմատով սպանել էր Ղրղըզստանի քաղաքացի վարորդի, իսկ հաջորդ օրը նրան տարան ԱՄՆ, և նա ոչ մի պատասխանատվություն չկրեց:
Ինչ վերաբերում է երաշխիքներին, ապա դրանք էմոցիաներ են: Իրականում մարդը ապրանք չէ, նա երաշխիքի ժամկետ չունի: Ոչ ոք չի կարող երաշխիք տալ, որ այս կամ այն մարդը հանցագործություն չի գործի: 15 տարին մեկ ինչ-որ միջադեպ է տեղի ունենում, եթե ինչ-որ մեկը ցանկանում է այնպես ցույց տալ, որ դա անընդհատ է տեղի ունենում, ապա դա արդեն նրա խղճի հարցն է:
- Հայ-ադրբեջանական սահմանին էքսկալացիայի հարցը. այսօր մենք ականատես ենք եղել 8 դիվերսիոն հարձակումների: Ինչպե՞ս եք գնահատում իրավիճակը, կարո՞ղ է այդ ամենը նույն շղթայի մեջ լինել:
- Ես դա չգիտեմ, չեմ կարող ինչ-որ բան պնդել: Ես նման փաստեր պնդել չեմ կարող, որովհետև Դուք ինձնից լավ գիտեք, որ այնտեղ այս տարիների ընթացքում ոչ մի րոպե կրակը չի դադարել, իսկ այսօր ավելի շատ են կրակում, երեկ ավելի քիչ են կրակել: Ես ուղղակի չգիտեմ՝ դա կապ ունի՞ Գյումրիում տեղի ունեցածի հետ, թե՞ ոչ:
- Իսկ առհասարակ, ինչպե՞ս եք գնահատում լարվածության իրավիճակը, այնտեղ կարո՞ղ է բախում լինել, թե՞ ոչ: Թե՞ նոր մարտավարություն է՝ հարձակվել մի քանի կողմից, դիվերսիոն ուժերով:
- Ես դա ուղղակի չգիտեմ, ես այնտեղ չեմ: Ես հետախույզ չեմ, չգիտեմ՝ նրանք կարո՞ղ են հարձակվել տարբեր կողմերից, թե՞ ոչ: Պատերազմն այնտեղ ոչ մի օր չի դադարել, դա բոլորին է հայտնի: Մի օր շատ են կրակում, մի օր՝ քիչ: Ես այնքան էլ լավ չեմ հասկանում, թե ինչպես դա կարող է կապ ունենալ Գյումրու ողբերգության հետ: Ես չգիտեմ, ուղղակի ես նման տվյալներ չունեմ, եթե նման կասկածներ ունենայի, կհրապարակեի:
