Նիկոլի՝ Կառավարության նիստում արած այն ինքնախոստովանությունը, որ իրենք բացարձակ տգետ են, չափազանց արժեքավոր է ոչ միայն ներկայի, այլև ապագայի համար. ապագան, որը կերտում է տգետը, չի կարող պայծառ լինել նույնիսկ այն դեպքում, եթե եղանակն է պայծառ:

Բայց հարց է առաջանու՝ ինչո՞ւ է Նիկոլը հենց հիմա դրա մասին խոստովանում կամ գիտակցում իր մասին ողջ ճշմարտությունը, երբ, ըստ էության, բանը բանից անցել է վաղուց, ու ՔՊ-ն Հայաստանը հասցրել է գցել շան օրը:

Նիկոլի այս ինքնախոստովանությունը հետևանք է նախևառաջ սեփական անձից ունեցած հիասթափութան. կարծում էր, որ Արցախից հրաժարվելուց հետո Իլհամն իրեն հանգիստ է թողնելու, չեղավ, կարծում էր՝ հասարակությանը կարողանալու էր խաբել, չստացվեց, կարծում էր՝2026-ին վերարտադրվելը պրոբլեմ չի լինի, պրոբլեմ է դառնում և այսպես շարունակ: Հիմա էլ սեռական զուգընկերուհու հետ միասին մարդկամց ուղեղներրն են բռնաբարում՝ կարծելով կհաջողեն, բայց փաստացի միայն ծաղրվում ու խլեշվում են,իսկ դրա հետ մեկտեղ ՔՊ-ի հանրային վարկն է զրոյանում: Կարճ ասած՝ ինչին ձեռք է տալիս, փոզմիշ է լինում, դիմակը պատռվում է, միսիան՝ անկատար մնում:

Մեղուն գիրք համարող այս մարդը ստեղծված իրավիճակից մեկ ելք ունի ընդամենը՝ հեռանալը, բայց ամբողջ ողբերգությունն այն է, որ անգամ այդ հարցում նա ոչ ինքնիշխան է:
Կայքում տեղ գտած մտքերն ու տեսակետները հեղինակի սեփականությունն են և կարող են չհամընկնել BlogNews.am-ի խմբագրության տեսակետների հետ:
print Տպել