«Տռուսիկ Գագոն», պնդելով, որ 2018-ի շարժումը չի կարելի համեմատել մյուս շարժումների հետ և որ այն ժամանակ ժողովուդրը մղում էր ազգային-ազատագարկան պայքար, հայտարարել է, թե ներկայիս շարժումը չի կարելի համարել ազգային-ազատագրական, քանզի հիմա իրենք պետությունն ու դրա հիմքերն են ամրապնդում: «…ու մենք, վերջապես պիտի գա մի օր, որ սիրենք մեր պետությունը, ամեն ինչ անենք հանուն մեր պետության, ոչ թե հանուն ուրիշի պետության»,-ասել է զինվորների ներքնաշորերից տարիներ շարունակ միլիոնավոր դոլարներ քամած ու դրանք Նիկոլի օրոք բազմապատկած թյուրիմացությունը:

Փաստորեն՝ Ադրբեջանի համար վիզ դրած Գագոն բացարձակ տխմար է. լուրջ դեմքով անել նման հայտարորթյուն կարող է միայն խլապակասը:

Հարց՝ է 6 տարվա ընթացքում ՔՊ-ն ի՞նչ է արել՝ ամրապնդելու պետությունը: Սկզբում Արցախն էին Հայաստան հռչակում՝ կոծկելու համար Ստեփանակերտը Խանքենդիի վերածելու վերաբերյալ իրենց ծրագրերը, հետո Նիկոլը երդվում էր, որ հետամուտ են լինելու արցախցիների իրավունքների պաշտպանությանը, իչից կարճ ժամանակ անց էթնիկ զտում տեղի ունեցավ Արցախում, Նիկոլն էլ Իլհամին արդարացրեց ՄԱԿ-ում: Այնուհետև խոստնում էր կտրել ձեռքերը, բայց Տավուշից բնակավայրեր չհաննձել, հիմա անում է այն, ինչ որ անում է ու չի էլ մտածում անդամահատվելու մասին:

2018-ին Հայաստանում ազգային-ազատագրական պայաքար էին մղում ոչ թե հայերը, այլ՝ ադրբեջանցիները, և դա փաստեց պատմությունը. չլիներ 2018-ի շարժումը, Իլհամը Շուշին ու Ստեփանակերտը միայն իր երկնագույն երազներում էր տեսնելու ադրբեջանական, չլիներ 2018-ը, այսօր Հայաստանը լինելու էր Կովկասի հեգեմոնը՝ ստիպելով Իլհամին կրծել Մեհրիբանի ոտքերի եղունգները:
Կայքում տեղ գտած մտքերն ու տեսակետները հեղինակի սեփականությունն են և կարող են չհամընկնել BlogNews.am-ի խմբագրության տեսակետների հետ:
print Տպել