Պնդելով, որ ՔՊ-ն աշխարհի ամենաժողովրդավար ուժերից մեկն է՝ Սիմոնյան Ալենը միաժամանակ հայտարարել է, որ հայկական մամուլի մասին նույնն ասել չի կարող. ժողովրդի կարծիքի համաձայն, որի մասին միայն թերևս Ալենն է տեղյակ, հայկական ԶԼՄ-ներն ամենակաշառվածն են:

Այն, որ Ալենի խոսքերի ու հայ իրականության մեջ սարի ու ձորի տարբերություն է, քննարկման ենթակա չէ, քանի որ եթե ՔՊ-ն աշխարհի ամենաժողովրդավար քաղաքական ուժերից մեկը լիներ, ապա Հայաստանում ժողովրդավարության իրական մակարդակը, որ հաճախ տարբերվում է այս կամ այն արևմտյան կազմակերպության հնչեցրած գնահատականներից, այսքան ցածր,իսկ հանրային կարծիքն էլ այսքան անտեսված չէր լինի: Այստեղ, սակայն, ամենահետարքիրը Ալենի՝ հայկական ԶԼՄ-ներին թիրախավորելու փաստն է, ինչը կարելի է նրա կողմից որպես մարտավարական քայլ դիտարկել՝ քողարկելու սեփական կուսակցության իրական դեմքը:

Բանն այն է, որ սրանք, տառապելով նարցիսիզմով, խիստ ցավագին են ընդունում ցանկացած օբյեկտիվ քննադատություն՝ համարելով դա այս կամ այն ԶԼՄ-ի կոռումպացված լիելու հետևանք: Այսինքն՝ եթե մեկն ասենք նույն Գռզոյին ասում է՝ աչքիդ վերևն ունք կա, ապա դա անպայմանորեն անում է Գռզոյի չուզողների փողերի ուժով: Կամ եթե մեկը Նիկոլին արդարացիորեն մեղադրում է թուրքական օրակարգի սպասրկման համար, իսկ Ալենին՝ Նիկոլի պետքերը խնամքով հոգալու, ապա դա անում է՝ ելնելով գրպանային հաշվարկներից, իսկ ահա պարզ սրտացավությունն ուղղակի բացառվում է:

Ինչո՞ւ է Ալենը նման կերպ մտածում: Պատճառը պարզ է՝ սեփական փչացվածության աստիճանից ելնելով. եթե մեկի համար գերագույն արժեքն ու կյանքի փափագը փողն է, ինչպես ասենք Նիկոլի, որն իր «Հայկական ժամանակով» մարդկանց վրա «ցեխ շպրտելով», իսկ հետո դրա համար ծեծվելով կամ կաշառվելով էր տուն պահում, ապա նա իր դատողություններում ու հետևություններում բացառապես ելնում է հենց այդ ելակետից:

Ալենի ելակետը ժամանակին կանաչ, իսկ հիմա արդեն մոխրագույն դարձած դոլարն է, հանուն որի պատրաստ է հետույք ծախել՝ վիբրատորով ծակը փակած:
Կայքում տեղ գտած մտքերն ու տեսակետները հեղինակի սեփականությունն են և կարող են չհամընկնել BlogNews.am-ի խմբագրության տեսակետների հետ:
print Տպել