ՔՊ-ական Ալեքսանյան Վահագը ԱԺ ամբիոնից գովերգել է հայոց բանակն ու ասել, որ չնայած այն Բաքու չի հասել, Շահումյան ու Շուշի հետ չի բերել, սակայն արժանի դիմադրություն է ցույց տալիս: «Ես, իհարկե, հասկանում եմ, որ տարատեսակ աղբյուրներից սնվող, տարատեսակ կենտրոններից կառավարվող որոշ անհատներ ու կազմակերպություններ որպես էդպիսին ի ցույց են դնում բացահայտ կոլաբորիցիոնիստական վարքագիծ, բացահայտ, բայց ի՞նչ եմ խնդրում ձեզ, հարգելի՛ քաղաքացիներ, ես խնդրում եմ հանուն իրենց կյանքը բոլորիս համար չխնայող տղերքի, մեր պետականության համար չխնայող տղերքի չտրվել դրանց»,-միաժամանակ հայտարաել է Վահագը՝ կոչ անելով լինել միասնական:

Վահագի ելույթը ծայրից ծայր ներքաղաքական ենթատեքստ է կրում՝ առաջ բերելով մի շարք հարցեր: Օրինակ՝ երբ Վահագը փորձում է հայ քաջարիների անձնազոհությունը վերագրել իրենց քաղաքական թիմին, ի՞նչ հիմքով է դա անում: Ի՞նչ կապ ունի առհասարակ ՔՊ-ն բանակի հետ՝ բացի զուտ ֆորմալ առնչությունը: Ի՞նչ կապ ունի խոզի գլուխը խալիչի հետ: Կամ միասնականություն ո՞ւմ շուրջ, մարիակարապետյանների ու անդոնների՞, ռուբենռուբինյանների ու նիկոլների՞…

Վահագն իր խոսքը համեմել է պաթոսով բացառապես այն մտայնությամբ, որ փորձել է բանակի հնարավոր անհաջողությունները էս գլխից կապել ընդդիմության հետ՝ միաժամանակ հիմք ստեղծելով նոր քաղաքական հալածանքների: Օրինակ՝ հայտնի է դարձել, որ Էդգար Ղազարյանին դիմակավորված ոստիկանները բերման են ենթարկել՝ վարչական իրավախախտումների մասին օրենքի 182-րդ հոդվածի հիմքով: Հիմա որպեսզի սա ստանա լեգիտիմ շղարշ, ինչ-որ կերպ հիմնավորվի, հարկավոր է, որ Վահագը պաթետիկ խոսի, փառաբանի ՔՊ-ի կողմից խորապես ատելի բանակն ու վստահեցնի, որ հաղթանակի միակ աղբյուրն իրենք են, իսկ բոլոր նրանք, ովքեր փորձում են երկիրը փրկել թրքահպատակ ՔՊ-ից՝ տալով այդ նույն բանակին իրական հաղթանակի շանս, կոլաբորիցիոնիստներ են: Այսինքն՝ Վահագն իրականությունը ներկայացնում է հակառակից՝ փաթեթավորելով այն անտեղի պաթոսով:

Վա՜յ այն բանակին, որի գերագույն հրամանատարը խոզաբույծը պետք է լինի…
Կայքում տեղ գտած մտքերն ու տեսակետները հեղինակի սեփականությունն են և կարող են չհամընկնել BlogNews.am-ի խմբագրության տեսակետների հետ:
print Տպել