Life.panorama.am-ը գրում է.
Հուլիսի 29-ին Երևանի Հրաչյա Ղափլանյանի անվան Դրամատիկական թատրոնում սպասվում է պրեմիերա՝ Արթուր և Հրաչուհի Ութմազյանների՝ «Իբրև սկիզբ» խորագրով պոեզիայի երեկոն:Life.panorama.am-ը Հրաչուհի Ութմազյանի հետ զրուցել է առաջիկա միջոցառման, հայրիկի հետ աշխատելու նրբությունների, հաղորդավարուհու վերցրած ժամանակավոր դադարի և այլ հարցերի շուրջ:
-Առաջիկայում կայանալիք ասմունքի երեկոյի ծրագիրն ինչո՞վ է առանձնանալու նախորդից:
-Սա լիովին նոր նախագիծ է, նոր ծրագիր, կարելի է ասել՝ պրեմիերա է: Իհարկե, բավականին տարբերվելու է «Մարդը ափի մեջ»-ից: Հիմնականում հնչելու են նոր բանաստեղծություններ, նաև այնպիսիք, որոնք սիրվել են ժողովրդի կողմից:
-Իսկ ի՞նչ թեմատիկայով բանաստեղծություններն են գրավում հայ հանդիսատեսին:
-Դժվար է միանշանակ ասել: Մենք ներկայացնում ենք տարբեր թեմաներով բանաստեղծություններ, այդ թվում՝ սիրային, հայրենասիրական բնույթի: Կան բանաստեղծություններ, որոնք, հատկապես, սիրվել են և հետաքրքրություն են առաջացրել, օրինակ, Սիլվա Կապուտիկյանի «Ուշացած խոսքերը»: Շատերն են հատուկ հարցրել, թե ով է դրա հեղինակը:
-Մեր հայրենակիցները որքանո՞վ ունեն պոեզիայի կարիք, ստացվու՞մ է լրացնել այդ բացը:
-Կարծում եմ՝ ամեն բնույթի հոգևոր սնունդ միշտ անհրաժեշտ է մարդուն: Զգում ենք, որ իրոք կա պոեզիա լսելու ցանկություն: Կան մարդիկ, ովքեր 10-15 անգամ եղել են մեր ասմունքի երեկոներին, սա նշանակում է, որ ստացվում է բացը լրացնել:
-Հայրիկի հետ նույն բեմում լինելու հանգամանքն ի՞նչ առավելություն և ի՞նչ թերություն ունի:
-Բեմ բարձրանալիս մեծանում է պատասխանատվությունը, բեմում ես մոռանում եմ, որ հորս հետ եմ. իմ կողքին Արթուր Ութմազյանն է: Միևնույն ժամանակ, մի տեսակ հանգստություն եմ զգում, քանի որ հայրս կողքիս է: Ամեն դեպքում՝ այլ կերպ չեմ պատկերացնում. արդեն 20 տարի է՝ մենք միասին ենք նույն բեմում:
Ամբողջական հոդվածը կարող եք կարդալ այստեղ