1in.am-ը գրում է.
«Առաջին լրատվական»-ի զրուցակիցն է դուդակահար Ջիվան Գասպարյանը:
- Պարոն Գասպարյան, արդեն մի քանի օր է՝ մեր համաքաղաքացիները բոյկոտում են հասարակական տրանսպորտի ուղեվարձի թանկացման դեմ: Դուք խրախուսո՞ւմ եք այս ակցիաները:
- Ես ի՞նչ կարող եմ ասել, փաստորեն թանկացել է… Թանկացնելը լավ բան չէ, բայց այնքան նուրբ բաներ կան, որ ես չեմ տիրապետում: Հավանաբար թանկ են առնում, հազար ձևի պատճառներ ունի, իրենք էլ իրենցն են ասում, լսում ես, տեսնում, որ ուրիշ բան է: Այս հարցերին իրենք պետք է պատասխանեն, ես չեմ ուզում խառնվել այս բաներին:
- Պարոն Գասպարյան, շատ դերասաններ, հասարակական գործիչներ միացան պայքարին՝ հետաքրքիր ակցիաներ կազմակերպելով: Հնարավո՞ր է՝ Դուք էլ Ձեր ավտոմեքենայով անվճար տեղափոխեք մարդկանց:
- Ազիզ ջան, իմ տարիքը այդ տարի՞քն է, որ ես ընկնեմ՝ մարդ տեղափոխեմ: Ինքս հազարից մեկ անգամ եմ մեքենա քշում, ես 85 տարեկան մարդ եմ, ընկնեմ՝ մարդ տեղափոխե՞մ: Ջահել լինեի՝ ուրիշ բան, բայց հիմա ես այդ հարցերով չեմ զբաղվում, անկեղծ ասեմ քեզ՝ հոգնել եմ այդ բաներից: Իմ կարծիքով՝ սա սարքովի բան է, քանի որ գազը թանկացավ՝ ձայն չհանեցին, սնունդը թանկացավ՝ ձայն չհանեցին, այդ ինչպե՞ս եղավ, որ տրանսպորտի թանկացման շուրջ նման բունտ եղավ: Ինչ-որ մի բան կա, որ ինձ համար անհասկանալի է մնում:
- Ուզում եք ասել՝ ուղղորվում, կազմակերպվում է ինչ-որ մեկի կողմի՞ց:
- Ես չեմ կարող ասել, բայց մտածում եմ, որ, այո՝ ինչ-որ մի բան կա:
- Իսկ հանրային ակտիվությունն ինչպե՞ս եք գնահատում:
- Պետք է միշտ ակտիվ լինեն, ոչ հիմա:
- Այսինքն, որ միշտ ակտիվ լինեին, այս թանկացումը չէ՞ր լինի:
- Ես ինչ իմանամ, ես ոնց կարող եմ ասել՝ կլիներ թե չէր լինի: Կյանքը փոխվել է, օրենքները փոխվել են, մարդիկ փոխվել են, ես չեմ կարող նրանց փախարեն պատասխան տալ։ Իհարկե՝ հաճելի չէ, որ թանկացել է, ոչ մի բանն էլ հաճելի չէ, որ թանկանում է, քանի որ մեկը կարող է վճարել, մյուսը՝ չի կարող: Բայց ամբողջ աշխարհն է այդպես, միայն մեզ մոտ չէ: Եթե մենք սենց պրծնենք, փառք պետք է տանք, որովհետև ամբողջ աշխարհն է խառնվել իրար, չեք տեսնո՞ւմ՝ ինչ է կատարվում՝ ռմբակոծություն, սպանություն, թալան, ջարդել-փշրել... Աշխարհն է փչացել, աշխարհը...
- Հնարավո՞ր է՝ տրանսպորտի ուղեվարձի թանկացումը քաղաքացիական նոր անհնազանդության ալիք բարձրացնի:
- Այդ հարցին դժվարանում եմ պատասխանել, քանի որ ես ո՛չ տրանսպորտ եմ նստում, ո՛չ օգտվում եմ այդ բաներից։ Հետո քիչ եմ դուրս գալիս, այդքան չեմ շփվում, մեկ-մեկ ինձ տանում են, գնում եմ, գալիս եմ, այդքան բան:
- Իսկ հարևանները չե՞ն կիսվել Ձեզ հետ երկրի վիճակից:
- Ես չեմ մասնակցում այդ խոսակցություններին, որովհետև ինձ չի կարելի, մի քիչ դավլենիս բարձրանում է, ես չեմ ուզում խառնվել այդ բաների մեջ, որ ինձ ցավ չպատճառեմ, ես չեմ ուզում խառնվել։ Բայց իմ տարիքը թույլ չի տալիս, հոգնել եմ այդ բաներից: Մի ժամանակ խոսում էի, բայց հիմա մեծացել եմ, ճնշումս է բարձրանում, դրա համար ինձ ներեք, որ չեմ կարողանում Ձեր հարցերին պատասխանել:
- Այս անգամ նույնիսկ կուսակցություններ միացան:
- Իմ կարծիքով՝ ամենավատն էլ այն է, որ այսքան կուսակցություններ կան, որ մեկը մյուսին դեմ է, մեկը մյուսին խանգարում է: Ես չեմ կարծում, որ դա սարքովի բան չի, որովհետև այս քսան տարի է թանկացում է, բայց նման բան երբեք չի եղել: Ես հիշում եմ՝ Ստալինի ժամանակ ամեն տարի ապրիլի մեկին 20-30 տոկոս էժանություն էին անում, կոպեկների վրա առևտուր էինք առնում, իսկ հիմա ամեն ինչ թանկանում է։ Ուտելիքը, գազը, ջուրը՝ սաղ էլ թանակցել են ամբողջ աշխարհով, ոչ թե մենակ Հայաստանում: Հիմա երբ հեռուստացույցով տեսնում եմ՝ ինչ է կատարվում աշխարհում, ասում եմ՝ փառք քեզ Աստված, գոնե այսպես մնա, ավելի չվատանա: Ոչ մի նորություն չկա պայքարի մեջ:
- Հասարակությունը չեք զգո՞ւմ, որ փոխվել է՝ իրավագիտակցության առումով:
- Չէ, չեմ զգում:
- Մի՞թե այս ակտիվությունը հենց դրա վկայությունը չէ:
- Չգիտեմ, եթե սարքովի բան չէ՝ հնարավոր է, իսկ եթե սարքովի բան է՝ ի՞նչ ակտիվություն: Կյանքը պայքար է, ես ոչ քաղաքապետարանի աշխատող եմ, ոչ էլ պալիտիկայով եմ զբաղվում։ Ես ինձ համար տարիքս առել, խաղաղ, զգույշ ապրում եմ, որպեսզի կյանքս մի քիչ երկարացնեմ։ Չեմ ուզում խառնվել, քանի որ ճնշումս է բարձրանում։ Ես հիմա չեմ ուզում խառնվել այդ բաների մեջ: