Էսօր են Րոմանտիկ դրուգներիցս մեկը լայքել էր ինչ որ էջ… гордоость տոլի տենց մի բան: Մենակ էտ բառը հիշեցի: Մտածում եմ` շատ լավ բանա, եթե կա: Եթե…
Հա, էտ Րոմանտիկը նաև ասումա, որ “եթե “-ն աշխարհի ամենատխուր բառնա,մի խոսքով, էսօր “հպարտ”-ի մասին:
Էտ գիտեք ինչիա նման…դրա նման ոչ մի ուրշ բան չկա:Ոչ մի բան չկա հանուն որի մարդ մի կողմ դնի դա, ոչ մի ներում չկա էն մարդուն, ով կորցրելա էտ: Անինքնասեր մարդուց լպրծուն արարած …Էս մեկը շատ ծանր եմ տանում: Ընդ որում կապ չունի` ովա , ինչիա իրան ցածրացնում: Ժամանակին թողել գնալու մարդու կարողությունն ու հպարտությունը էն 2 բանն են, որ մարդ կամ ունի կամ չէ:Մի խոսքով շատ եմ տխրում, երբ մեկին էդքան հարգում ես ու մեկել տեսնում ես, որ մի կաթիլ ինքասիրություն չունի,սաղ օրը օնլայն նստածա, որ մարդիկ, ովքեր իր վրայով անցել են մի բան դնեն ինքը լայքի կամ քոմենտ գրի:(
Էս էն դեպքնա, որ հաստատ չես ծիծաղի , ոնց որ երեկ պապայի բալեքի ու մնացածի վրա էինք ուրախանում:
Նյութի աղբյուր՝ http://fullcircle88.wordpress.com/2012/04/05/pride/
Կայքում տեղ գտած մտքերն ու տեսակետները հեղինակի սեփականությունն են և կարող են չհամընկնել BlogNews.am-ի խմբագրության տեսակետների հետ:
print
Տպել
