Մինչ մեզ բոլորիս համար դպրոց հասնելը իրենից ոչ մի դժվարություն չի ներկայացնում, աշխարհի շատ երկրներում չկան ճանապարհներ, որպեսզի երեխաները հեշտությամբ հասնեն դպրոց։ Որոշ քաղաքներում անգամ բացակայում են կամուրջները գետերի ու ձորերի վրայով, ուստի երեխաները ստիպված են լինում չափից դուրս վտանգավոր «ճանապարհներով» գնալ դպրոց։
Ահա, թե տարբեր երկրներում վաղ առավոտյան ինչպես են երեխաները հասնում դպրոց։
Օդի աղտոտվածության պատճառով բոլորը ստիպված են դիմակներ կրել։
Ահա, թե ինչ տեսք ունեն դպրոցական ավտոբուսները Կահիրեում․ երեխաների մի մասը գնում է դպրոց ավտոբուսի բեռնախցիկից կախված վիճակում։
Շրի Լանկայում էլ աշակերտներն օգտագործում են շարժական կամուրջներ՝ փայտե նեղ կտորներ, որոնց միջոցով հատում-անցնում են ժայռերի արանքների խոր անդունդները։
Ֆուկուսիմայի վթարված ատոմակայանից ընդամենը 13 մղոն հեռավորության վրա՝ երեխաները քայլում են դեպի դպրոց՝ տարածքում ռադիացիայի քանակը չափող սարքերի հենց կողքով։
Չինաստանի Ցզյանսի նահանգում ջրհեղեղները սովորական բան են։ Իսկ ծնողները սեփական միջոցներով փոքրիկ նավակներ են պատրաստում՝ երեխաներին անվտանգ դպրոց տանել-բերելու համար։
Ինդոնեզիայի Բանտեն գյուղի այս կամուրջը մի քնաի հարյուր տարեկան է ու երկար տարիներ առաջ փլուզվել է։ Այնուամենայնիվ, աշակերտներն այլ տարբերակ չունեն. ստիպված են դրա «վրայով» անցնել, որպեսզի կրթություն ստանան։
Ինդոնեզիայի մեկ այլ գյուղում էլ նավեր գրեթե չկան և այդ պատճառով էլ տղաներն աղջիկներին զիջում են իրենց տեղերը և դպրոց գնում տանիքին կանգնած։
Իսկ այստեղ էլ դպրոց հասնելու համար միայն նավը բավական չէ։ Կարճ նավագնացությունից հետո երեխաները իրենց ճանապարհը շարունակում են հեծանիվով։
Ֆիլիպիններում էլ այս երեխաները իրենց ձեռքերով են պատրաստել այդ փոքրիկ լաստերը։
Տեղացիները ձեռագործ ճոպանուղի են կառուցել՝ զիփլայն, որը միանգամից երեք-չորս հոգու անցկացնում է գետի մի ափից մյուսը։
Դեպի դպրոց՝ սարերի ու ձորերի միջով․ Սաուդյան Արաբիա։
Միայն պատկերացնելը, որ երեխաներն ամեն օր այս ճանապարհով են անցնում, ուղղակի սարսափելի է։
Կայքում տեղ գտած մտքերն ու տեսակետները հեղինակի սեփականությունն են և կարող են չհամընկնել BlogNews.am-ի խմբագրության տեսակետների հետ:
