Ի՞նչ ճակատագիր ունեցան Հայաստանի կուսակցությունների երիտթևերի լիդերները

Newmag.am-ը գրում է.

ԱՄԵՆ ԻՆՉԻՆ ԵՂԻ´Ր  ՊԱՏՐԱՍՏ,  ՄԻՇ´Տ ՊԱՏՐԱՍՏ

Կոմերիտական նախկին առաջնորդ Սանատրուկ Սահակյանը Կոմկուսից 2004-ին հեռացվեց իր ընկերների` Խորեն Սարգսյանի և Նորիկ Պետրոսյանի հետ: Նրանց մեղադրում էին 2003-ի ընտրարշավը տապալելու մեջ: Հետո ՀԿԿ 1-ին քարտուղար Ռուբեն Թովմասյանը եռյակին խորհուրդ տվեց «լվացվել», թեև վստահ էր, որ Սանատրուկին դա էլ չի օգնի:

Բոլոր դեպքերում, հետո կոմերիտականը դարձավ բոցաշունչ ՕԵԿ-ական ու սկսեց միտինգներին ասմունքել` «Դռները բացե՜ք, Արթո՛ւրն է գալիս»: 

Ասմունքը ճանապարհ հարթեց դեպի Արտակարգ իրավիճակների նախարարի խորհրդական, հետո` ձերբակալություն (2009): Սանատրուկը մեղադրվում էր կաշառակերության մեջ` ինչ-որ մեկին խոստանալով ընդունել Ոստիկանության ակադեմիա:

Դրանից հետո Սանատրուկի մասին ոչ լսել են, ոչ տեսել: Միայն գիտեն, որ Մոսկվայում է: 

ՀՀՇ . ԲԱՑՎԵՑ ՈՐՊԵՍ ԱԿՈՒՄԲ,  ՓԱԿՎԵՑ ՈՐՊԵՍ ԿԼՈՒԲ

ՀՀՇ երիտմիությունը 90-ականների սկզբին կոչվում էր «Հայք»: Ոչ թե միություն էր, այլ` երիտակումբ: Ակումբի առաջին ղեկավարը Արտակ Հայրապետյանն էր: Այն ժամանակ 18 տարեկան, հիմա` 43: Արտակը ՀՀՇ-ն լքել է 1998-ին: Նախկին կուսակիցների հետ կապ չի պահում, Հայաստանում չէ: «Հայք» ակումբը 1999-ին դարձավ երիտմիություն: Դրանից 10 տարի անց Լևոն Տեր-Պետրոսյանը երիտասարդներին դիմեց ոչ այնքան լենինյան պատգամով` սովորել, սովորել, սովորել ու չդառնալ կոմսոմոլ: Դրանից հետո ՀՀՇ-ն փակվեց, երիտմիությունն էլ` հետը:

Ամբողջական հոդվածը կարող եք կարդալ այստեղ