9 տարի առանց քեզ, առանց քո ժպիտի: Իմ կյանքում երկու փուլ կա՝ մինչև 15.10.2006-ը` լի երջանկությամբ և երիտասարդությամբ, և այդ օրվանից հետո` դատարկ հոգով, արյունահոսող վերքով, վերքով, որը երբեք չի սպիանա: Մենք քեզ այնքան ենք կարոտում...















Կայքում տեղ գտած մտքերն ու տեսակետները հեղինակի սեփականությունն են և կարող են չհամընկնել BlogNews.am-ի խմբագրության տեսակետների հետ:
print
Տպել


