Օրինակ՝ մարդկանց մոտ հարց է առաջանում, իսկ կա՞ն հիմքեր՝ հուսալու, որ այն, ինչ հայտարարել է Նիկոլը Կառավարության նիստում, հերթական խաթան չի դառնա քաղաքի ու երկրի գլխին:
Խնդիրն այն է, որ տարիներ առաջ էլ ԱԳՆ-ի հայտնի շենքն իբր մասնավորեցրին՝ խոստանալով, որ հայ հայտնի գործարար ու բարերար Էդուարդո Էռնեկյանը, որ շենքը ձեռք էր բերել առանց աճուրդի՝ վճարելով ավելի քան 51 մլն դոլար, այն շուտով վերածելու է թանգարանի: Արդյունքում այսօր քաղաքի ամենակարևոր վայրում՝ Հրապարակում, ունենք մի գեղեցիկ, բայց դափ-դատարկ կառույց, ինչը թերևս առաջին հերթին խաթարում է հենց մեր ազգային դիմագիծն ու նվաստացնում մեր արժանապատվությունը. է՛լ որտե՞ղ նման խայտառակ պատկերի կարող ես ականատես լինել:
Հիմա Նիկոլը որոշել է ակնհայտորեն գնալ նույն ճանապարհով: Կա՞ երաշխիք, որ Հայփոստի շենքն էլ չի արժանանա ԱԳՆ-ի շենքի տխուր ճակատագրին: Համենայն դեպս՝ այսօրվա դրությամբ որևիցե իշխանավոր նույն Էռնեկյանից չի պահանջել դեռևս կատարել ստանձնած պարտավորոթյուններն ու ԱԳՆ-ի շենքը վերածել խոստացված թանգարանի: Նախ՝ թող լուծեն ԱԳՆ-ի շենքի հարցը, հետո՝ անցնեն Հրապարակում գտնվող մյուս կառույցին, թող ցրեն կասկածներն առ այն, որ Հայփոստը կարող է վերածվել հերթական դատարկ կառույցի: Ինչո՞ւ Էռնեկյանին չեն ստիպում կյանքի կոչել սեփական խոստումները, դրսևորել պատասխանատվություն, բարար լեգիտիմություն չունե՞ն, թե՞ վախենում են: Իսկ գուցե բոլորի համար էլ միևնույնն է՝ ինչ կլինի Հրապարակի ճակատագիրը…
Իսկ ինչո՞ւ պետք է Էռնեկյանին հիշեցնեն ունեցած պարտավորությունների մասին, եթե ընդամենը քանդող բրիգադ են: Ա՛յ եթե թուրքերի ազգային շահերից բխեր, որ ԱԳՆ-ի նախկին շենքն այսօր դատարկ չլիներ, Նիկոլը շնչակտուր շենքի վերակենդանացման պլանը կյանքի կկոչեր՝ մի անօրինակ փիառ ակցիա սարքելով, բայց քանի որ Իլհամի շահերից բխում է հակառակը, ուստի ոչ մեկի տանձին չէ, թե ինչ է լինելու Հրապարակի վերջը. կարևորը փող քերեն ու օֆշորներում ամբարեն:
Կայքում տեղ գտած մտքերն ու տեսակետները հեղինակի սեփականությունն են և կարող են չհամընկնել BlogNews.am-ի խմբագրության տեսակետների հետ:
print
Տպել
