Սա, իհարկե, ստորություն է, որին կարող էին դիմել միայն թուրքերը: Հարցը, սակայն, ակնհայտորեն միայն հումանիտար հարթության վրա չէ, այլ՝ քաղաքական: Ուշագրավն այստեղ այն է, որ Բաքուն նման րոշումէ կայացրել, փաստորեն, ՄԱԿ ԱԽ-ում իր արձանագրած հաջողության ֆոնին. Ադրբեջանում ՄԱԿ-ում Հայաստանի հետ տեղի ունեցածը համարում են իրենց դիվանագիտական հաղթանակն ու Հայաստանի յուրատեսակ ինքնասպանությունը:
Ցավոք, ազերիները ահավոր ստոր արարածներ են, ու նրանից կարելի է ամեն ինչ սպասել՝ մարդակերությունից՝ դիակապտություն: Հելեն Դադայանի աճյունն Արցախում հուղարկավորելու արգելքը ևս ցեղասպանական քայլ է, որով Բաքուն հայտարարում է, որ ոչ միայն մտադիր չէ կես քայլ անգամ նահանջել, այլև մտադիր է հայերին միչև վերջ ուտել, և այդ ամենը, իհարկե, «քաղաքակիրթ աշխարհի» անպտուղ կոչերի ներքո:
Բայց ի՞նչ ուզենք աշխարհից, եթե արդեն 5 տարի է ազգովի չենք կարողանում մի Նիկոլի հարց լուծել…
Նյութի աղբյուր՝ https://t.me/armeniainfo11/2116
Կայքում տեղ գտած մտքերն ու տեսակետները հեղինակի սեփականությունն են և կարող են չհամընկնել BlogNews.am-ի խմբագրության տեսակետների հետ:
print
Տպել
