Կառավարության երեկվա նիստում աշխատանքի եւ սոցիալական հարցերի նախարար Նարեկ Մկրտչյանը զեկուցեց մի նախագիծ, որով 400 մլն դրամ է հատկացվելու երեխա ունեցող ընտանիքներին՝ բնակարանային ապահովման աջակցության 2020-2023 թվականների ծրագրերի համար, որն ունի երեք բաղադրիչ։ Դրանցից մեկով, օրինակ, հիփոթեքային վարկ մարող ընտանիքում երեխա ծնվելու դեպքում ընտանիքին տրվում է միանվագ աջակցություն։ «Եթե ընտանիքում ծնվում է առաջին կամ երկրորդ երեխան, այդ վարկի մնացորդի 10 տոկոսի չափով՝ գյուղերում եւ 5 տոկոսի չափով՝ Երեւանում, բայց ոչ ավելի, քան 500 հազար դրամի աջակցություն է տրվում: 3-րդ եւ 4-րդ երեխայի դեպքում՝ 2 մլն դրամ: Եթե շահառուի տարիքը չի գերազանցում 30-ը, եւ երրորդ երեխան է ծնվում, պետությունը մինչեւ 4 մլն դրամ աջակցություն է տրամադրում»: Աշխատանքի եւ սոցիալական հարցերի նախարարի զեկույցից հետո Նիկոլ Փաշինյանը սկսեց դժգոհել, թե հանրությունը պատշաճ իրազեկված չէ իրենց ծրագրերից, եւ պետք է մարզերով, համայնքներով իրազեկում իրականացնել։ Այնպես, որ երբ գնան մարզեր եւ մարդկանց հարցնեն՝ տեղյա՞կ եք, որ այսպիսի ծրագիր գոյություն ունի, անպայման դրական պատասխան ստանան։ «Մենք իրազեկման խնդիր ունենք, մենք ծրագրերն ընդունում ենք, կառավարության նիստում 15 րոպե քննարկում ենք, ու մեզ թվում է, թե մարդիկ տեղյակ են։ Իսկ մարդիկ, իրականում, տեղյակ չեն»,-ասաց Փաշինյանը։

Էկոնոմիկայի նախարար Վահան Քերոբյանն էլ, արձագանքելով Փաշինյանի այս խոսքերին, զարմացած խոստովանեց․ «Ոնց որ ես էլ եմ այս ծրագրի շահառու, բայց չգիտեի»։
Իրականում, սոցիալական ոլորտի այս ծրագրերի մասին հանրության ոչ բավարար իրազեկվածության թիվ մեկ մեղավորն ու պատասխանատուն այս դեպքում սոցապնախարար Նարեկ Մկրտչյանն է։ Այդ նրա միջոցով պետք է հանրությունն իրազեկվի այս ծրագրերի մասին, որոնք կառավարությունը փորձում է, որպես հազարավոր զոհերի ու իրենց գործած բազմաթիվ չարիքների «փոխհատուցում», ծախել հանրության վրա։ Իրազեկման լավագույն աղբյուրը լրատվամիջոցներն են, որոնց հետ Փաշինյանի մտքերին ծափահարող նախարարը որեւէ կոնտակտ չի պահում։ Ճիշտ է, նախարարության մամուլի ծառայությունն ու խոսնակը պարբերաբար իրենց էջերով ինչ-որ հաղորդագրություններ են տարածում տարատեսակ ծրագրերի, այդ թվում՝ նախարարի անպտուղ վոյաժների ու մանկատնային այցերի մասին, բայց անձամբ նախարարը լրատվամիջոցների հետ ամենաչշփվող, լրագրողներից մշտապես փախչող պաշտոնյաներից է։

Կառավարության նիստից հետո, օրինակ, չի եղել մի դեպք, որ Նարեկ Մկրտչյանն իջնի գլխավոր մուտքով ու ճեպազրույց ունենա ԶԼՄ ներկայացուցիչների հետ, ներկայացնի իրենց ծրագրերն ու պատասխանի լրագրողների հարցերին։ Մինչդեռ նա, լինելով հասարակության համար ամենակարեւոր գերատեսչություններից մեկի ղեկավարը, զրո կապ է պահում պետություն-հասարակություն կապն ապահովող թիվ մեկ ինստիտուտի՝ ԶԼՄ-ների հետ։ Ընդամենը մեկ անգամ մամուլի ասուլիս է հրավիրել, ու վերջ, մի անգամ էլ ԱԺ-ում փախեփախ անելով՝ լրագրողների մի երկու հարցի է զոռով պատասխանել։ Այս իմաստով՝ լավ կլինի, որ նրան այս պաշտոնին նշանակած Նիկոլ Փաշինյանը նախեւառաջ իր նշանակած նախարարի վրա մուննաթ գա եւ հորդորի՝ մեկ-մեկ գոնե լրագրողների հետ շփվել․ ի վերջո, մեր բոլոր հարցերը չէ, որ «Արցախը հանձնելու» մասին են լինում։ Եվ, առհասարակ, լրագրողների հետ բոլոր շփումները նվազագույնի հասցրած եւ բոլոր որոշումները փակ դռների ետեւում ու չզեկուցվող կամ գաղտնի հարցերի ձեւով ընդունող այս կառավարությունը, թափանցիկության առումով, անցավ բոլոր նախորդներին։
Կայքում տեղ գտած մտքերն ու տեսակետները հեղինակի սեփականությունն են և կարող են չհամընկնել BlogNews.am-ի խմբագրության տեսակետների հետ:
print Տպել