Panorama.am-ը գրում է.
Աներևակայելի վտանգավոր զարգացումներ են տեղի ունենում Թուրքիայում՝ դավադիրներին որսալու քողի տակ: Հուլիսի 15-ի հեղաշրջման փորձն անվանելով «նվեր Ալլահից», նախագահ Էրդողանն այս առիթը չարաշահում է իր վաղեմի երազանքն իրականացնելու համար՝ դառնալ միաժամանակ ոչ միայն Սուլթան, այլ նաև Ստալին ու Հիտլեր...
Հեղաշրջման փորձից շատ չանցած, էրդողանը հրամայեց ձերբակալել և աշխատանքից հեռացնել տասնյակ հազարավոր սպաների (այդ թվում՝ հարյուրավոր գեներալների և ծովակալների), ոստիկանների, ուսուցիչների, քաղաքացիական ծառայողների, դատավորների և լրագրողների, ինչպես նաև փակել հարյուրավոր մասնավոր դպրոցներ: Այս գործողություններն այնքան արագ տեղի ունեցան, որ դժվար էր հավատալ, թե կարճ ժամանակահատվածում հնարավոր էր կասկածյալների նման սպառիչ ցուցակ կազմել: Իրականում, թուրքական բռնապետն ամենևին էլ կարիք չուներ որևէ ցուցակ նախապատրաստելու, քանի որ նա ձերբակալում և հեռացնում էր բոլոր նրանց, որոնք իր հետևորդները չէին…
Հուլիսի 20-ին Թուրքիայի խորհրդարանը, ձայների 346 կողմ և 115 դեմ հարաբերակցությամբ, հավանություն տվեց երկրում 90-օրյա արտակարգ դրություն հայտարարելու օրինագծին և Էրդողանին «քարտ բլանշ» տվեց 30 օր իշխել նախագահական հրամանագրերով: Այս երկու ժամկետները, ամենայն հավանականությամբ, կերկարաձգվեն: 115 պատգամավորները, որոնք համարձակվեցին դեմ քվեարկել այդ օրինագծին, կարող են թանկ վճարել իրենց անհավատարմության համար, քանի որ նրանք կարող են զրկվել պատգամավորական անձեռնխելիությունից և մեղադրվել հեղաշրջմանը մասնակցելու համար: Թուրքիայի կառավարությունն իր անօրինական գործողությունների դատական բոլոր վերանայումները կանխելու նպատակով, տեղեկացրեց Եվրոպայի խորհրդին, որ այլևս չի ընդունելու Մարդու իրավունքների եվրոպական դատարանի իրավասությունը...
Նկատելի են որոշ ահազդու զուգահեռներ Էրդողանի վարչակարգի դաժան քայլերի և Օսմանյան կայսրությունում 1915-1923 թթ. ցեղասպանությունների ժամանակ հայերի և մյուս քրիստոնյաների դեմ իրականացված անգութ բռնությունների միջև.
1) Թուրքական կառավարությունը արգելանք է դրել հուլիսի 15-ի պետական հեղաշրջման կասկածյալների ունեցվածքի վրա: Նրանց հավանական դատապարտումից հետո, այդ ունեցվածքը կփոխանցվի պետությանը, ինչպես դա եղավ 1915 թվականից սկսած, երբ բռնագրավվեց աքսորված ու սպանված հայերի և այլոց սեփականությունը:
Ամբողջական հոդվածը կարող եք կարդալ այստեղ
