Tert.am-ը գրում է․
ԱԺ «Հանրապետական» խմբակցության անդամ, ՀՀ նախկին վարչապետ Խոսրով Հարությունյանը Tert.am–ի հետ զրույցում ասում է, որ Գյումրում Ավետիսյանների ընտանիքի սպանդին հայաստանյան և ռուսաստանյան նախաքննական մարմինները պետք է ամենայն լրջությամբ մոտենան կատարվածի, այսպես կոչված, արտաքին հետքին: «Հայ-ռուսական հարաբերություններում պետք չէ առաջնորդվել որևէ էմոցիոնալ շարժառիթներով, որքան էլ դրանք լինեն տխուր և նույնիսկ՝ ողբերգական: Եվ խոսքը երկարաժամկետ ռազմավարական շահերի մասին է»,- ասում է նա։
-Պարո՛ն Հարությունյան, Գյումրիում Ավետիսյանների ընտանիքի սպանդը և դրան հաջորդած դեպքերը որոշ մեկնաբանությունների համաձայն դառնում են փորձաքար հայ-ռուսական հարաբերություններում: Արդյո՞ք դրանց ավանդական վերանայման անհրաժեշտություն չկա գոնե ընկալումների տեսանկյունից:
-Հայ-ռուսական հարաբերություններում պետք չէ առաջնորդվել որևէ էմոցիոնալ շարժառիթներով, որքան էլ դրանք լինեն տխուր և նույնիսկ՝ ողբերգական: Եվ խոսքը երկարաժամկետ ռազմավարական շահերի մասին է: Եվ այս տեսակետից այս միջադեպը չէր կարող դիտվել և երբևէ չի դիտվի, չի դառնա փորձաքար: Ուղղակի, ըմբռնումով եմ վերաբերվում այն և՛ մտահոգություններին, և՛ լարվածությանը, որն առաջացավ հանրային կարծիքում:
Իսկ սոցցանցերը, հայկական, ռուսական և ոչ միայն, համաձայնեք, որ երբեք աչքի չեն ընկել անաչառ, խորը վերլուծական ձգտումներով և դրսևորումներով: Ամեն մեկը գրում է այն, ինչ մտածում է, և արդյո՞ք նրանք են ձևավորում քաղաքական ու հասարակական տրամադրությունները: Իհարկե, ոչ: Հետևաբար, այստեղ խոսքը երկարաժամկետ քաղաքականության մասին է, որի համար նման իրադարձությունները փորձաքար չեն կարող լինել:
Եվ ես խոսում եմ հանրային կարծիքի մասին: Տեսեք. Հայաստանում Ռուսաստանի դեսպանատունը պաշտոնապես հայտարարել է, ցավակցել և հայտարարել, որ ոճրագործը պետք է օրենքի ամենայն խստությամբ պատժվի, նույնը արվեց 102-րդ ռազմաբազային հրամանատարության կողմից:
Ռուսաստանի պաշտոնական դիրքորոշումը՝ թե՛ դատախազություն, թե՛ քաղաքական գործիչներ և այլն, բոլոր նրանք, ովքեր ձևավորում են ռուսական քաղաքականությունը, նրանք դատապարտում են: Հիմա, ցուցարարները, օրինակ` գնացել են Ռուսաստանի դեսպանատուն, գնացել են ի՞նչ են պահանջում դեսպանատնից: Պարզ չէ, որ նման մոտեցումները ավելի շատ առիթ են ուզում դարձնել նաև հայ-ռուսական հարաբերություններում լարվածություն առաջացնելու համար: Պարզ չէ՞: Օրինակ՝ ի՞նչ էին իրենք պահանջում Գյումրիում Ռուսաստանի հյուպատոսությունից:
Ի՞նչ պետք է անի: Ուզում եմ ասել, որ այս ամենը իրավիճակը առանձին, միգուցե՝ ոչ պատասխանատու, միգուցե՝ ոչ միտումնավոր, իսկ միգուցե՝ նաև միտումնավոր քայլերի շնորհիվ է, որոնցով, փորձելով օգտվելով ստեղծված իրավիճակից, փորձում էին սեպ խրել հայ-ռուսական հարաբերություններում: Ո՛չ ավել, ո՛չ պակաս: Ես համոզված եմ, որ այս ամենը կանցնի, կգնա, ես համոզված եմ, որ ոճրագործությունը ամենախիստ պատժի է արժանանալու: Ես մեկ րոպե անգամ չեմ կասկածում: Որովհետև, որևիցե մեկի շահերից չի բխում նրան պաշտպանելը: Ես կարծում եմ, որ այս ամենը պետք է ժամանակի ընթացքում հանդարտվի, ամենաէականը, որ հետամուտ լինենք, որպեսզի այդ ոճրագործը օրենքի ամենայն խստությամբ պատժի ենթարկվի:
- Հայաստանյան և ռուսաստանյան նախաքննություններում ի՞նչ լրջությամբ պետք է մոտենան կատարվածի, այսպես կոչված, արտաքին հետքին՝ իրավիճակը ապակայունացնելու միտումը:
- Բոլոր տեսակի վարկածները կարելի է և պետք է դիտարկել, ընդհուպ մինչև՝ դիվերսիա հայ ռուսական-հարաբերությունների այս փուլում, առանց այն էլ նրբազգաց պահեր կան, հիմա իրավիճակը սրելու, խճճելու: Չեմ բացառում, որ նման վերսիա էլ գործի, բայց համոզված եմ, որ այդ վերսիայի նախաձեռնողը ռուսական կողմը չէ: Սա ձեռնտու չէ նաև հայկական կողմին, քանի որ երբևէ իրադարձությունների լարում պետք չէ ո՛չ հայկական, ո՛չ ռուսական կողմերին: Հետևաբար, նույնիսկ եթե դա այդպես է, կան երրորդ ուժեր, դրա մասին է պետք մտածել: Այլ ոչ թե ցույց անել, քարերով հարվածել ոստիկաններին, որոնք ընդամենը իրենց ծառայությունն են կատարել: Ոստիկանը կարո՞ղ է պատահի պակաս է ցավում այդ կորստի համար, քան բոլոր այլ քաղաքացիները: Իհարկե, ոչ:
Ամբողջական հոդվածը կարող եք կարդալ այստեղ
