Փարիզում իրականացված ահաբեկչական հարձակումը միանշանակորեն պետք է դատապարտել և համարել անպաշտպան լրագրողներին սպանդի ենթարկելու ծայրաստիճան ստոր գործողություն:

Բայց պետք է նաև ի նկատի ունենալ, որ հավատացյալ մահմեդականի համար իսլամը, որպես կանոն, ոչ թե զուտ կրոն է, այլ ամենօրյա կենսակերպ, ուստի իսլամը կամ նրա մարգարեին և սրբությունները ծաղրելը կարող է դիտարկվել ուղղակի ոտնձգություն մահմեդականի կյանքի մի կարևոր հատվածի հանդեպ՝ սրանից բխող բոլոր հնարավոր հետևանքներով:

Խոսքի ազատությունը անբեկանելի և կարևոր արժեք է, բայց կարծում եմ՝ կրոնական սրբություններն այն ոլորտը չեն, որտեղ կարելի է անսահման ազատություն տալ ծաղրին:

Կայքում տեղ գտած մտքերն ու տեսակետները հեղինակի սեփականությունն են և կարող են չհամընկնել BlogNews.am-ի խմբագրության տեսակետների հետ:
print Տպել