Մեկ անգամ ասել եմ, կկրկնեմ. Հայաստանի Հանրապետությունը պետք է ճանաչի Ադրբեջանի Հանրապետության տարածքային ամբողջականությունը: Ադրբեջանը 1991-ին անկախանալիս իրեն հռչակել է Մուսավաթական Ադրբեջանի իրավահաջորդ, այսինքն՝ ժառանգում է իրավանախորդ պետության տարածքները, միջազգային պարտավորությունները և այլն: Ինչպես գիտենք, Մուսավաթական Ադրբեջանի կազմում դե յուրե կամ դե ֆակտո չեն եղել ոչ Նախիջևանը, ոչ Լեռնային Արցախը, ոչ Դաշտային Արցախը. չգիտես՝ ինչու, մենք միայն Արցախ ասելով հասկանում ենք Լեռնային հատվածը Արցախի: Ինչո՞ւ ՄԱԿ-ում չհայտարարենք, որ ճանաչում ենք Ադրբեջանի տարածքային ամբողջականությունը՝ իր հռչակած իրավահաջորդության վեկտորում: Մեկ էլ պետք է ՄԱԿ-ում հայտարարեն մեր իրավաբանները և ապացուցեն, որ ժամանակին Լեռնային Ղարաբաղը Ադրբեջանի կազմի մեջ է մտել անօրինական. բոլշևիկյան կուսակցության Անդրկովկասի բյուրոն հենց սովետական օրենքներով իրավասություն չի ունեցել որևէ տարածք միութենական մի հանրապետությունից մյուսին տալու: Կարևոր փաստարկները թողած՝ ընկել Մինսկի խմբի վրա անիմաստ տարիներ ենք օգտագործում՝ օգտագործելով անիմաստ փաստարկներ: Հաղթաթուղթ ունենք երկու, բայց խոսում ենք փոխադարձ զիջումներից: Նախ հաղթողը բան չի զիջում, իսկ հետո նշեցի, որ էմոցիաներից դուրս էլ զենքեր ունենք ազիկների բերանը միջազգային ցանկացած ամբիոնում փակելու:
