Կարևոր չէ՝ ես Սերժ Սարգսյանին սիրում եմ, թե՝ ոչ... Ի վերջո, Սերժ Սարգսյանը Նարեկացին չէ, որին սիրելն ինձ համար պարտադիր լինի: Բայց ապշած կարդում եմ նրանց մեկնաբանությունները, որոնք հրճվում են՝ տեսնելով ՀՀ նախագահի շփոթմունքը Աստանայում... Այնտեղ հավաքված երկրների ղեկավարներն իմ երկրի նախագահի ոտքի ցեխը չարժեն, որովհետև ես ոչ թե Սերժ Սարգսյանի, այլ ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ ՆԱԽԱԳԱՀԻ կողմնակիցն եմ... Ինչքա՜ն կարելի է չսիրել մեր երկիրը, որ ուրախանալ թշնամու հրճվանքով... Իսկ իմ նախագահին ես կքննադատեմ իմ երկրի սահմանների ներսում, կասեմ առավել դաժան բաներ...

Կայքում տեղ գտած մտքերն ու տեսակետները հեղինակի սեփականությունն են և կարող են չհամընկնել BlogNews.am-ի խմբագրության տեսակետների հետ:
print Տպել