Life.panorama.am-ը գրում է.
Ժամանակակից կյանքի մրցավազքը և անվերջ թվացող սթրեսները մեզ վերածել են այնպիսի էակների, որ մենք հիմա ապրում ենք ինքներս մեզ կամ մեր ընտանիքի համար: Մեր կյանքը պտտվում է գրասենյակների և նրանց աշխատանքների շուրջ: Բարեկամները, հարևանները, հարազատ մարդիկ պարզապես ձևականության շրջանակ են մտել:
Ընկերներին հանդիպելը, նրանց հետ ծիծաղելը և ուրախ ժամանակ անցկացնելն օրսըտօրե դառնում է անցյալի սովորություն: Ազատ ժամանակը նախընտրում ենք անցկացնել տանը` զբաղվելով ամենօրյա գործերով: Լավագույն ընկեր ունենալու գաղափարն աստիճանաբար անհետանում է: Այո, մենք մեր զգացմունքները կիսում ենք մեր ընկերների հետ, բայց նրանք իրական կյանքի ընկերներ չեն, ֆիզիկապես ներկա չեն, այլ պարզապես անտեսանելի՝ առցանց ընկերներ են, որ բնակվում են սոցիալական կայքերում: Բայց կարո՞ղ է արդյոք նման շփումն օգնել քեզ, երբ դու ինչ-որ բանի կարիք ունես: Այն իսկապե՞ս բավարարում է մեր զգացմունքային անհրաժեշտությանը: Պատասխանը միանշանակ ոչ է:
Ամբողջական հոդվածը կարող եք կարդալ այստեղ