Այս տիրանոզավրը «Պինոկիո ռեքս» մականունը ստացել է իր երկար երախի համար: Այս կենդանու բրածոների ուսումնասիրությունը ցույց է տվել, որ այն պատկանել է տիրանոզավրոս ռեքսի ընտանիքին: Գիտնականները կարծում են, որ այս մսակեր կենդանին ավելի քան 66 մլն. տարի առաջ՝ Կավճի ժամանակաշրջանում, բնակվել է Ասիայում:

Պինոկիո ռեքսը հայտնի է նաև Qianzhousaurus sinensis անունով: Այն չափազանց երկար երախ, երկարավուն գանգ և սուր ու բարակ ժանիքներ ուներ: Համարվում է, որ Qianzhousaurus sinensis տեսակի դինոզավրերը բնակվել են մյուս տիրոնազավրերի հետ, կողք-կողքի, սակայն նրանց հետ մրցակցության մեջ չեն եղել: Գիտնականները կարծում են, որ դրա պատճառն այն է, որ նրանք միանգամայն այլ տեսակի որս են հայթայթել իբրև սնունդ: Դրա ոսկորները հայտնաբերվել են Չինաստանի Գանչժոու քաղաքի շինհրապարակներից մեկում:

Գիտնականները հայտնաբերված ոսկորները տարան տեղի թանգարան, ինչից հետո Երկրաբանական գիտությունների չինական ակադեմիայի և Էդինբուրգի համալսարանի փորձագետները ներգրավվեցին ոսկորների ուսումնասիրության դժվարին գործի մեջ: Հնէաբանները վստահ չէին, որ դինոզավրի այս տեսակը երբևէ գոյություն է ունեցել, և դրանում համոզվեցին միայն դինոզավրի բրածոները հայտնաբերելուց հետո:

Երկար գանգով և բարակ ժանիքներով աչքի ընկնող այս դինոզավրը պետք է որ արտաքուստ բավականին տարբերվեր տիրանոզավրոս ռեքսից, որը հաստ ատամներ և ավելի ամուր երախ է ունեցել: Հետազոտության հեղինակներից մեկը՝ Էդինբուրգի համալսարանի երկրաբանական գիտությունների դպրոցի աշխատակից Սթիվ Բրուսատեն, ասել է. «Տիրանոզավրի այս տեսակը շատ է տարբերվում տիրանոզավր ռեքսից: Նախ՝ այն շատ ավելի երկար երախ ունի: Բացի այդ, նրա քթի հատվածում կոտոշներ կան»:

Ժուանչանգ Լուն (պատկերված ձախ կողմում) և Սթիվ Բրուսատեն (աջ կողմում) հաստատել են, որ Qianzhousaurus sinensis-ը գոյություն է ունեցել:
Գիտնականներն ասել են. «Այս դինոզավրը գուցե մի փոքր ավելի ծիծաղելի տեսք ուներ այլ դինոզավրերի հետ համեմատած, սակայն այն նույնքան վտանգավոր էր, որքան մյուս բոլոր դինոզավրերը, գուցե անգամ մյուսներից մի փոքր ավելի արագաշարժ: Գտածոն հրաշալի նմուշ է, գրեթե ամբողջական կմախք: Բանվորները հազվագյուտ գտածո են ներկայացրել մեզ»:
Բրածոների ուսումնասիրությունից պարզ է դարձել, որ այն պատկանել է մի դինոզավրի, որը դեռ չէր հասել հասուն տարիքի: Փորձագետներն ասում են, որ գտածոն բավականին լավ է պահպանվել և հիմնականում անվնաս է մնացել:
Նախկինում գտնվել էր բրածոյացած երկարավուն գանգերով երկու տիրանոզավր, սակայն քանի որ դրանք փոքր տարիքի էին, դրանց ոսկրային համակարգն ամբողջովին ձևավորված չէր: Դրա համար էլ հնարավոր չեղավ հստակորեն պարզել, թե արդյոք դրանք դինոզավրերի դեռևս անհայտ դասի ներկայացուցիչ էին, թե պարզապես զարգացման վաղ փուլում էին: Գիտնականները առանձնացրել են տիրանոզավրերի ընտանիքի մի նոր ճյուղ, որին պետք է դասվեն երկար երախներով տիրանոզավրերը: Նրանք հուսով են, որ դրանց թիվը կհամալրվի, քանի որ Ասիայի արշավախմբերը շարունակում են նորանոր տեսակներ առանձնացնել:

Պրոֆեսոր Ժուաչանգ Լուն, ով աշխատում է Չինաստանի երկրաբանական գիտությունների ակադեմիայում, ասել է. «Վերջերս կատարված այս բացահայտումը շատ կարևոր է: Դրանից պարզ է դառնում, որ երկար երախով տիրանոզավրերը շատ մեծ տարածում ունեին Ասիայում: Թեպետ մենք նոր-նոր ենք սկսում նրանց մասին տեղեկություններ հավաքել, արդեն իսկ կարելի է ենթադրել, որ դրանք Ասիայի գիշատիչ դինոզավրերի հիմնական խմբերից էին»:



