Ցավակցում եմ այն մարդկանց, ովքեր 2006թ.-ի մայիսի 3-ի Երևան-Ադլեր թիչքի ժամանակ կորցրեցին իրենց հարազատներին: Դա այն աղետն էր, որին ոչ ոք չէր սպասում, բայց, ինչպես միշտ, այն եկավ անսպասելի, ու բազմաթիվ մայրերի, երեխաների ու հարազատների աչքեր արցունքոտվեցին: Աստված նրանց հոգիները լուսավորի, իսկ ձեզ ուժ ու կորով տա՝ կյանքը ավելի լավ ապրելու ու նրանց ուրախացնելու համար:

 

Կայքում տեղ գտած մտքերն ու տեսակետները հեղինակի սեփականությունն են և կարող են չհամընկնել BlogNews.am-ի խմբագրության տեսակետների հետ:
print Տպել