Ասլանյան Հակոբը, փաստորեն, նարկոման է. միայն նարկոմանը կարող է տարված լինել գոյություն չունեցող, թվացյալ հալիցունացիներով


19:56 , 10 հուլիս, 2023
Պնդելով, թե միջազգային հանրությունը շատ լավ գիտի, թե «ինչ է խոսում այդ դիկտատորը», այդ դիկտատորի լամուկի ձեռքի տակի աշխատող Ասլանյան Հակոբը հայտարարել է՝ միջազգային հանրությունը, գուցե ոչ այդ ակտիվությամբ, ոչ այդ արդյունավետությամբ, դանդաղ, բայց հստակ իր գործն անում է: «Ճիշտ հակառակ՝ այսօր միջազգային հանրության գործելակերպի դեմ երկու արտաքին և մեկ ներքին ուժ է պայքարում՝ 5-րդ շարասյունը, Ռուսաստանը և Ադրբեջանը: Դրանք եռապետություն են կազմել Հայաստանի դեմ»,-մասնավորապես՝ հայտարարել է Հակոբը՝ պնդելով՝ ո՛չ Ռուսատսանին, ո՛չ Ադրբեջանին ձեռնտու չէ դեմոկրատական Հայաստան, որովհետև երկուսն էլ բռնապետական են. Հայաստանը, ըստ ՔՊ-ական բիձուկի, փուշ է դառել բոլոր դիկտատորական պետությունների համար:

Ասլանյան Հակոբը, փաստորեն, նարկոման է. միայն նարկոմանը կարող է տարված լինել գոյություն չունեցող, թվացյալ հալիցունացիներով, զառանցել ու փորձել բոլորին համոզել,որ իր տեսածն իրական է:

Նախ՝ այս նարկոմանի այն պնդումը, թե միջազգային հանրությունը (նկատի ունի Արևմուտքին) հայամետ դիրքորոշում ունի, հիվանդագին օնանիզմի հետանք է. միայն ԱՄՆ դեսպանի վերջին հարցազրույցը բավական է՝ Հակոբին իրականություն վերադարձնելու համար, ապա՝ իրականությունից ոչ պակաս կտրված է թվում նրա այն պնդումը, թե Հայաստանն այնպիսի մի ժողովրդավար երկիր է, որ իբր փուշ է դարձել՝ բռնբապետների կոկորդում: Ո՞ր ժողովրդավարության մասին է խոսում ծերուկը, եթե Հայաստանում մեկ մարդու բացարձակ իշխանություն է, որն իրենով փոխարինել է պետական բոլոր ինստիտուտները:

Մյուս կողմից՝ հարց է ծագում՝ իսկ ինչպե՞ս պատահեց, որ Ռուսաստանը սկսեց Ադրբեջանի մեջ ավելի շատ դաշնակից տեսնել, քան Հայաստանի: Չլինի՞ թե դա հետևանք է Նիկոլի երկակի խաղերի, Հայաստանը ցանկացած գնով հակառուսական ճամբար խցկելու ճիգերի: Թուրքական 5-րդ շարասյան մնացուկ Ասլանյան Հակոբը հայ-ռուսական հարաբերությւունների այսօրվա վիճակի համար միայն Կրեմլի՞ն է մեղադրում, թրքահպատակ ու սորոսածին ՔՊ-ական տարրերը, որոնց պարագլուխն է Նիկոլը, մեղք չունե՞ն:

Նիկոլը փուշ է՝ ոչ թե այլոց, այլ հենց սեփական ժողովրդի կոկորդին, որին դեռևս չի հաջողվում թքել…