Սերժ Սարգսյանը հպատակվում է Ռուսաստանին՝ նայելով Եվրոպայի ուղղությամբ

Galatv.am-ը գրում է.

ՀՀ գործող իշխանությունները վերջին 5 տարիներին իրենց վարած անհեռատես ու անպատասխանատու արտաքին քաղաքականության պատճառով այժմ հայտնվել են բավականին բարդ իրավիճակում: Բարդությունը կայանում է նրանում, որ նրանց արտաքին քաղաքականության ասպարեզում պարտադրվում է կտրուկ որոշումների կայացում, որը ամենեւին էլ չի բխում Հայաստանի պետական շահերից: Գործող նախագահ Սերժ Սարգսյանը Հայաստանի արտաքին քաղաքականության հիմքում դրեց ոչ թե պետության կենսական շահերի սպասարկումը, այլ առաջնային նպատակ դարձրեց անձնական նեղ շահերը: Գրեթե զրոյական ներքին լեգիտիմությունը նա փորձեց  կոմպենսացնել արտաքին լեգիտիմությամբ, որը նրան կարող էր տալ միայն Արեւմուտքը: Ուստի իր նախագահության շրջանում խախտելով աշխարհաքաղաքական կենտրոնների հետ հարաբերություններում առկա բալանսը` նա հիմնականում կոսմետիկ քայլերով փորձեց Եվրոպային հավաստիացնել, որ «Հայաստանը նայում է Եվրոպայի ուղղությամբ»: Սակայն իրականում Եվրոպայի ուղղությամբ նայելու համար անհրաժեշտ են բովանդակային քայլեր ու համակարգային փոփոխություններ: Աշխարհաքաղաքական ինտեգրացիոն կուրսի փոփոխությունը կամ ստատուս քվոյի խախտումը այդքան էլ դյուրին եւ անվտանգ չէ:

Հայաստանում իրական եվրոպական արժեհամակարգ ներդնելու եւ եվրոպական ինտեգրացիոն գործընթացներում խորքային ներգրավվածություն ունենալու համար անհրաժեշտ էր, որ գոնե վերջին տարիներին տնտեսության մեջ կատարվեին արմատական բարեփոխումներ, ինչպես նաեւ անհրաժեշտ էր ռազմական եւ էներգետիկ անվտանգության հետ կապված այլընտրանքային լուծումներ գտնել: Գործնականում սակայն Սերժ եւ Տիգրան Սարգսյանները վարել են տրամագծորեն հակառակ քաղաքականություն:

Ռազմական անվտանգության ոլորտում Սերժ Սարգսյանը 2010թ. Հայաստանում ռուսական ռազմաբազաների տեղակայման պայմանագիրը երկարաձգեց 49 տարով, միաժամանակ Հայաստանը հանդիսանում է Ռուսաստանի հովանու տակ գործող ՀԱՊԿ անվտանգության համակարգի անդամ: Զենք-զինամթերքի մատակարարման ոլորտում եւս Հայաստանը մոնոպոլ կախվածություն ունի ռուսական զենքի շուկայից: Այսինքն` Հայաստանի ռազմական անվտանգության համակարգում ռուսական գործոնը դոմինանտ եւ խիստ վճռորոշ նշանակություն ունի: Իսկ Ադրբեջանին 1 միլիարդ դոլարի հարձակողական բնույթի զենք վաճառելը ամբողջացրեց Հայաստանի ռազմական կախվածությունը Ռուսաստանից: Այլեւս Հայաստանը ստիպված է ապավինելու ռուսական կողմի օգնությանը Ադրբեջանին վաճառված նույն ռուսական «Սմերչներից» պաշտպանվելու համար:

Ամբողջական հոդվածը կարող եք կարդալ այստեղ