Եվրոպական հանդուժողականությունը ոչ մի կապ չունի եվրոպական բարեկեցության հետ

Քանի որ Եվրատեսիլից հետո ակտիվորեն սկսեցին քլնգել Եվրոպային, մեր արևմտամետները իրենց սուրբ պարտքը համարեցին պաշտպանել սիրելի Եվրոպան, ինչի համար տարբեր փաստարկներ են բերում՝ ի պաշտպանությունը այսօրվա Եվրոպայի: Դե բնականաբար, արևմտամետները չէին լինի արևմտամետ, եթե այդ փաստարկների մեծ մասը կեղծ ու դեմագոգիկ բնույթի չլիներ: Ուզում եմ հերթական անգամ անդրադառնալ նման մի դեմագոգիկ պնդմանը, որն այդքան սիրում են մեր լիբերալները:

Եվրոպան հարուստ է ու հզոր, որովհետև տոլերանտ է:

Չկա նման բան, հարգելիներս, բացարձակապես ոչ մի կապ չկա տոլերանտության ու եվրոպական բարեկեցության և, առավել ևս, հարստության հետ:

Եվրոպան հարուստ է, որովհետև սկսված 11-րդ դարից անդադար էքսպանսիաներ է իրականացրել ու այլ մայրցամաքներում գտնվող այլ երկրների թալանել, ոչնչացրել ու գաղութացրել է:

Եվրոպան հարուստ է, որովհետև 15-19-րդ դարերում գաղութացրեց գրեթե բոլոր մայրցամաքները, ընդ որում, գաղութացումը ոչ միայն քաղաքական ու ռազմական նշանակություն ուներ, այլև շատ կոնկրետ ֆինանսական:

Օրինակ՝ Պորտուգալիան, որ այսօր իրենից առանձնապես ոչ մի բան չի ներկայացնում, մինչ օրս աշխարհի խոշորագույն ոսկու պաշարներ ունեցող երկրներից մեկն է: Դա հենց այն ոսկին է, որ դարերով պորտուգալացիք բերում էին մետրոպոլիա՝ իրենց ամերիկյան, աֆրիկյան ու ասիական գաղութներից:

Եվրոպան հզոր ու հարուստ էր դեռ այն ժամանակ, երբ տոլերանտություն բառը դեռ չէին մոգոնել ու Եվրոպան դինամիկ զարգանում էր դեռ այն ժամանակ, երբ տարրական ազատություններն ու իրավունքներն էին ոտնահարվում:

Եվրոպայում լիբերաստությանը սկսեցին նախապատվություն տալ միայն վերջին 20-25 տարիներում ու, եթե հետևեք վերջին 20-25 տարիների դինամիկային, ապա կտեսնեք, որ մեծ հաշվով հենց այս ժամանակաշրջանում սկզբում կանգ առավ պրոգրեսը Եվրոպայում, իսկ հետո սկսվեց ռեգրեսը, ընդ որում՝ ոչ միայն տնտեսական:

Այնպես որ, գլուխներս մի հարթուկեք, Եվրոպան հզոր է ու հարուստ, բայց դա ամենևին կապված չէ եվրոպական տոլերանտության հետ: Ասեմ ավելին, ամենայն հավանականությամբ, այսօրվա եվրոպական ռեգրեսի հարցում մեծ դեր է խաղացել հենց բարոյականության ու չափանիշների ոտնահարումը: