Նույն դուռը բացվել է 3 անգամ. Ալեքսանդր Թոփչյան

Kinoashkharh.am-ը գրում է.

Մեր իրականության մեջ հազվագյուտ է մտավորականի վեհ ու զտարյուն տեսակը: Մեր ժամանակների ու սերնդի դժբախտություններից մեկն էլ դա է: Կեցվածքով ու պահվածքով, խոսքի կուլտուրայով, ինտելեկտուալ պաշարով, անգամ հագուկապով է առանձնանում անխառն մտավորականը, որն իր հոգևոր, մտավոր ու մարդկային հատկանիշներով ազգի սերուցքի կշռաքարն է:

Մեր կողքին, մեր քաղաքում է ապրում գրող, հրապարակախոս, թարգմանիչ, դրամատուրգ, գրականագետ, գրաքննադատ, մշակույթի վաստակավոր գործիչ Ալեքսանդր Թոփչյանը: Նրան հազվադեպ կարելի է տեսնել հանդիսավոր արարողությունների, մշակութային միջոցառումների ժամանակ: Մեկ էլ գեղեցկուհի տիկնոջ` Անահիտ Թոփչյանի հետ կհայտնվի ամենահամեստ մի ցերեկույթում, կկանգնի աչքից հեռու մի տեղ:

2005-ին Ալեքսանդր Թոփչյանի «Եվ անգամ մահից հետո» վեպը գրական հանրության շրջանում  մեծ արձագանք առաջացրեց. Ռուբեն Սևակի կյանքին ու ողբերգական վախճանին նվիրված գեղարվեստական առաջին  ստեղծագործություններից մեկն  էր լույս տեսել: Ստվարածավալ գիրքը միաժամանակ լուրջ ուսումնասիրություն էր, որը, սակայն, մեր գրական որոշ այրեր անվերապահորեն չընդունեցին: Իսկ Սփյուռքից հնչել է 40  հիացական կարծիք: 3 տարի հետո լույս տեսավ արձակագրի հաջորդ վեպը թուրքական բանկի անհաջող կողոպուտը ծրագրած հայ երիտասարդների մասին` «Բանկ Օտոմանը»:

Ալեքսանդր Թոփչյանը 70-ից ավելի թարգմանությունների հեղինակ է. ֆրանսագիր դասականներին ու ժամանակակից գրողներին թարգմանաբար ներկայացնում է հայ ընթերցողին, իսկ հայ գրական մշակույթը դնում եվրոպացիների սեղանին:

Ստեղծագործական ոլորտներից մեկն էլ հայ կինոյին է պատկանում: Եթե հանգամանքները մի քիչ այլ կերպ դասավորվեին, բացառված չէ, որ անվանի կինոգործիչ դառնար: Համենայն դեպս, նրա հայրը որդուն հենց նման մասնագիտություն է ցանկացել:

Ամբողջական հոդվածը կարող եք կարդալ այստեղ