Հեռացավ իմ կյանքում անջնջելի հետք թողած մարդկանցից մեկը՝ իմ սիրելի դասախոսը, ուսուցիչը՝ Պետրոս Հովհաննիսյանը..
Տարիների հեռավորությունից էլ ականջիս հնչում է իր թավ ձայնը. «Չե՞ս ուզում գալ պատմական»։ Լավ մարդ, որից անսահման բարություն էր հորդում, հրաշալի դասախոս, նրբանկատ անձ, պատմության անկրկնելի գիտակը, որի շնորհիվ պատմությունն իմ և ոչ միայն իմ ամենասիրելին էր.. Իր հետ յուրաքանչյուր հանդիպումը կյանքի ինքնատիպ դաս էր՝ խորհելու առարկա դարձած նոր մտքերով։
Միշտ կենդանի կլինի Ձեր գործը
Ձեր մասին միշտ ներկայով կխոսենք..
Հանգչեք խաղաղությամբ...
Կայքում տեղ գտած մտքերն ու տեսակետները հեղինակի սեփականությունն են և կարող են չհամընկնել BlogNews.am-ի խմբագրության տեսակետների հետ:
print Տպել